45, 1

PSYCHIATRIA POLSKA 2011; VOL. 45, NR. 1


 

 

Janusz Heitzman
Od prezesa Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego  5-8
From the President of Polish Psychiatric Association  5-8


Andrzej Kokoszka, Marta Laskowska, Joanna Mikuła
Doznania psychotyczne w przebiegu alkoholowych zespołów abstynencyjnych: porównanie lokalizacji poczucia kontroli u osób z majaczeniem oraz bez majaczenia oraz analiza doznań w zespołach majaczeniowych  9-19
Psychotic experiences in the course of alcohol withdrawal symptoms: locus of control among patients with and without delirium and analysis of subjective experiences in delirium  9-19
Сравнение локализации чувства контроля лиц с маячением и без маячения, а также анализ чувств в маячении  9-19
Psychotische Erfahrungen im Verlauf des Alkohol-Entzugssyndroms: Vergleich und Lokation der Kontrolle der Personen mit und ohne Delirium und die Analyse der Erfahrungen im Delirium  9-19
Les expériences psychotiques au cours de symptômes d’abstinence alcoolique : comparaison de la localisation du sentiment de contrôle des personnes avec le délire et sans le délire ainsi que l’analyse des expériences subjectives du délire  9-19

Streszczenie
Cele: Porównanie umiejscowienia kontroli (zewnętrzna vs wewnętrzna) w grupach: uzależnionych hospitalizowanych z powodu niepowikłanego alkoholowego zespołu abstynencyjnego (AZA) i zespołu abstynencyjnego powikłanego majaczeniem (MA) oraz analiza treści doznań psychotycznych pacjentów z MA.
Materiał: 25  pacjentów  leczonych z powodu niepowikłanego AZA oraz 25 leczonych z powodu MA w Oddziale Leczenia Alkoholowych Zespołów Abstynencyjnych.
Metody: Kolejnych pacjentów hospitalizowanych z AZA i MA wypełniło: Kwestionariusz I-E Lokalizacji Kontroli Rottera; Wielowymiarową Skalę Umiejscowienia Kontroli Zdrowia – MHLC; Inwentarz i Skalę Objawów Psychopatologicznych oraz Mapę Świata Urojeniowego.
Wyniki: Stwierdzono istotne statystycznie (p = 0,036) bardziej zewnętrzne umiejscowienie poczucia kontroli mierzonego skalą I-E, w grupie osób z MA, niż w grupie z AZA bez majaczenia (M = 13,28; SD = 2,762 versus M=11,64; SD=2,612; t(48) = -2,157; p=0,036). Grupa z MA uzyskała wynik wskazujący na istotnie niższe poczucie kontroli wewnętrznej w MHLC (M = 24,8; SD=6,149 versus M = 26,8; SD = 4,648; t(48) = 1,99; p = 0,04). W grupie pacjentów z MA najwięcej osób doświadczyło omamów słuchowych (84%) i omamów wzrokowych (80%). Najczęściej występowały urojenia dziania się (92%) oraz prześladowcze (80%). U blisko połowy doznania majaczeniowe miały wpływ na zachowanie.
Wnioski. Bardziej zewnętrzna lokalizacja poczucia kontroli może być jednym z czynników ryzyka rozwoju MA. Treści psychotycznych doznań mają wpływ na zachowanie wielu osób z MA.
Summary
Aim. The comparison of the locus of control in groups of patients hospitalised due to alcohol withdrawal with and without delirium and analysis of psychotic experiences of patients with delirium.
Methods. 25 patients with alcohol withdrawal with delirium and 25 without delirium took part in the study. They filled-in the Internal-External (I-E) Locus of Control Scale by Rotter; Multidimensional Health Locus of Control (MHLC) scale; the group with delirium also did the Psychopathological Symptoms Inventory, by Bizoń et al.
Results. The mean score in I-E Locus of Control Scale in the group with delirium was more external than in the group without delirium (M=13.28; SD=2.762 versus M=11.64; SD=2.612; t(48) =-2.157; p=0.036). Group with delirium had also lower mean score in the dimension of internal control in MHLC, than the group without delirium (M=24.8; SD=6.149 versus M=26.8; SD=4.648; t(48) = 1.99; p=0.04). There were no statistically significant differences between the groups in the other subscales. The auditory and visual hallucinations were most common among patients with delirium (84%, 80% respectively, as well as delusions of taking part in not existing events (92%) and persecutory delusions (80%). Psychotic experiences influenced behaviour in nearly 50% of the cases.
Conclusions. A more external locus of control may be one of the factors contributing to the development of alcohol delirium. The content of psychotic experiences seems to have impact on the behaviour of many patients with alcohol delirium.


Anna Potoczek
Związek mechanizmów obronnych osobowości z nasileniem objawów zespołu lęku napadowego i depresji u kobiet i mężczyzn z astmą ciężką i trudną i astmą aspirynową  21-33
Links between defence mechanisms and severity of symptoms of panic disorder and depression in women and men with difficult and aspirin-induced asthma  21-33
Связь защитных механизмов людей с утяжелением симптомов комплекса параксизмального страха и депрессии у женщин и мужчин с тяжелой и трудной, а также аспириновой астмой  21-33
Zusammenhang von Abwehrmechanismen und der Intensität der Symptome der Panickattacke und Depression bei Frauen und Männern mit schwerem und Aspirin-induziertem Asthma  21-33
La corrélation des mécanismes de défense et de la sévérité des symptômes du syndrome de panique et de la dépression des femmes et des hommes souffrant de l’asthme difficile et de l’asthme provoqué par l’aspirine  21-33

Streszczenie
Cel badania: Autorka zbadała psychiatrycznie dwie różne grupy pacjentów astmatycznych: 106 pacjentów z astmą ciężką i trudną, oraz 100 pacjentów z astmą aspirynową o różnej ciężkości. Celem badania było sprawdzenie różnic w stosowaniu mechanizmów obronnych osobowości przez kobiety i mężczyzn w obu badanych grupach oraz ich związki z nasileniem objawów zespołu lęku napadowego i depresji.
Metoda: 106 dorosłych pacjentów z rozpoznaną przez specjalistę pulmonologa astmą ciężką i trudną oraz 100 pacjentów z astmą aspirynową zostało poddanych badaniu psychiatrycznemu poszerzonemu przez wypełnienie kwestionariuszy M.I.N.I. 5.00, Inwentarza Depresji Becka (BDI), Skali Paniki i Agorafobii (PAS) oraz Kwestionariusza Mechanizmów Obronnych (DSQ-40). Badanie psychiatryczne było prowadzone przez specjalistę psychiatrę z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznymi ICD-10 i DSM-IV. Wzięło w nim udział 78 (74%) kobiet i 28 (26%) mężczyzn z astmą ciężką i trudną, oraz 66 kobiet (66%) i 34 mężczyzn (34%) z astmą aspirynową. W grupie z astmą ciężką i trudną średnia wieku dla kobiet wynosiła 51,3 (SD=14.5) a dla mężczyzn 47,5 (SD=12,7) natomiast w grupie z astmą aspirynową 52.7 (SD=12.3) dla kobiet i 48.8 (SD=13.0) dla mężczyzn.
Wyniki: Stwierdzono, że w całej grupie z astmą ciężką i trudną pacjenci istotnie częściej stosowali neurotyczne i niedojrzałe mechanizmy obronne aniżeli pacjenci z astmą aspirynową. W obu badanych grupach pacjentów astmatycznych kobiety stanowiły większość (74% w grupie z astmą ciężką i trudną oraz 66% w grupie z astmą aspirynową). Zarówno u kobiet jak i mężczyzn w obu grupach stwierdzono silną tendencję do obniżania się częstości stosowania mechanizmów dojrzałych i równoczesnego wzrostu stosowania mechanizmów neurotycznych i niedojrzałych w miarę nasilania się ciężkości objawów zespołu lęku napadowego i objawów depresyjnych.
Wnioski: Jest możliwe, że jakość stosowanych mechanizmów obronnych osobowości ma związek z tworzeniem się fenomenu astmy ciężkiej i trudnej, występującej w populacji astmatyków zwłaszcza u kobiet.
Summary
Aim. The author examined psychiatrically a group of 106 patients with difficult asthma and 100 patients with aspirin-induced asthma. The special interest of the study were links between defence mechanisms used by women and men from both groups and severity of their panic and depressive symptoms.
Methods. 106 consecutive adults with confirmed, physician-diagnosed difficult asthma and 100 patients with aspirin-induced asthma underwent the psychiatric interview and assessment using M.I.N.I 5.0, Beck Depression Inventory (BDI), Panic And Agoraphobia Scale (PAS) and the Defence Style Questionnaire. Psychiatric assessment was performed by an experienced liaison psychiatrist according to ICD-10 and DSM-IV diagnosis. In the difficult asthma group there were 78 women (74%) and 28 men (26%). The average age was 51.3 (SD=14.5) for women and 47.5 (SD=12.7) for men. In the aspirin induced asthma group there were 66 women (66%) and 34 men (34%). The average age was 52.7 (SD=12.3) for women and 48.8 (SD=13.0) for men.
Results. In both groups of asthmatic patients women were majority (74% with difficult asthma and 66% with aspirin-induced asthma) with higher level of anxiety and depressive symptoms than men. Generally in difficult asthma group significantly more often than in aspirin-induced asthma neurotic and immature defence mechanisms were used. In both groups, either in women and in men there was a strong tendency to decrease the use of mature defence mechanisms and increase the use of neurotic and immature defence mechanisms in association with an increase of severity of panic and depressive symptoms.
Conclusions. It is possible that differences in defence mechanisms used by women and men with difficult asthma affect the development, course and severity of their anxiety and depressive symptoms. This may play a special role in the development of difficult asthma phenomenon.


Marta Anczewska, Piotr Świtaj, Justyna Waszkiewicz, Anna Indulska, Katarzyna Prot, Joanna Raduj, Maciej Pałyska
Pacjent, klient, czy... – określenia preferowane w psychiatrycznej opiece zdrowotnej  35-44
Patient, client or... – the terms preferred in mental health services  35-44
Пациент, клиент или... – преферированные определения в психиатрической оздоровительной опеке  35-44
Patient, Kunde, oder... - Begriffe, die in der psychiatrischen Gesundheitsbetreuung bevorzugt werden  35-44
Le patient, le client ou … – les termes préférés dans les services psychiatriques médicaux  35-44

Streszczenie
Cel pracy: Analiza opinii pacjentów i personelu na temat preferowanych określeń dotyczących osób leczących się psychiatrycznie.
Metoda: W 2008 roku, 489 pacjentów i 318 osób z personelu warszawskiej placówki psychiatrycznej opieki zdrowotnej wypełniło anonimowo ankietę na temat preferowanych określeń dotyczących osób leczących się psychiatrycznie.
Wyniki: Określenie „pacjent” było wybierane najczęściej, zarówno przez osoby leczące się (77,5%), jak i personel (87,7%). Na drugim miejscu, wyraźnie rzadziej, wskazywany był przez obie grupy respondentów termin „osoba z zaburzeniami psychicznymi” (odpowiednio 18,2% i 22,3%) oraz wybrane przez pacjentów określenie „osoba korzystająca z psychiatrycznej opieki zdrowotnej” (18,2%). Najrzadziej preferowano określenia: „użytkownik” (2,0% spośród osób leczących się, 1,6% personelu), „beneficjent” (odpowiednio 3,3% i 2,5%), „klient” (5,5% i 5%). Analiza opinii osób leczących się w formach pośrednich placówki wykazała, że również tam termin „pacjent” (85,0% respondentów) był najczęściej wybierany. Niezależnie od wykonywanego przez personel zawodu, jak również długości stażu pracy w psychiatrycznej opiece zdrowotnej respondenci najczęściej wybierali określenie „pacjent”.
Wnioski: Zarówno osoby leczące się, jak i personel zdecydowanie preferują określenie „pacjent”. Preferencje osób leczących się nie zależą od formy opieki medycznej. Preferencje personelu nie zależą od wykonywanego zawodu i stażu pracy. Istnieje potrzeba dalszego dialogu, w sprawie określeń, które mogą pełnić rolę umacniającą lub piętnującą.
Summary
Aim. To analyse the patients’ and staff opinions on preferred terms in regards recipients of mental health services.
Method. In 2008, 489 patients and 318 providers from one of Warsaw mental health services answered the survey on preferred terms in regards recipients of mental health services anonymously.
Results. The term ”patient” was the most preferred, as well as by the recipients (77.5%), as the providers (87.7%) of the services. The second choice in both groups, however much less preferred was the term ”person with mental disorders” (respectively 18.2% and 22.3%) and indicated by the patients ”person using mental health services” (18.2%). The less preferred were the terms: ”user” (2.0% by the patients, 1.6% the providers), “beneficiary” (respectively 3.3%, 2.5%), ”client” (5.5%, 5%). The patients from day hospitals and community based facilities also favoured the term ”patient” (85.0% responders). In spite of staff occupation and number of years spent working in mental health services, the term ”patient” was the most preferred one.
Conclusions. The term ”patient” was the most preferred one in the group of patients and service providers. The form of services provided did not differentiate the patients’ opinion in regards to the preferred terms. Occupation and number of years spent working in mental health services did not differentiate the providers’ opinion in regards to the preferred terms. Further dialogue on the preferred terms is needed, since they might empower or stigmatise.


Hubert Kaszyński, Andrzej Cechnicki
Polscy pracodawcy wobec zatrudniania osób chorujących psychicznie  45-60
Attitudes of Polish employers toward hiring mentally ill people  45-60
Польские работодатели и их отношение к приему на работу психически больных людей  45-60
Polnische Arbeitgeber und die Beschäftigung der psychisch kranken Personen  45-60
Les attitudes des employeurs polonais envers l’engagement des personnes souffrant des maladies mentales  45-60

Streszczenie
Cel badań: Celem badania było poznanie opinii pracodawców małych i średnich przedsiębiorstw dotyczących zatrudniania osób chorujących psychicznie i identyfikacja barier utrudniających proces zatrudnienia.
Metoda: Badanie zostało przeprowadzone przez Centrum Badania Opinii Społecznej w 2007 roku na ogólnopolskiej, reprezentatywnej próbie 503 pracodawców małych i średnich przedsiębiorstw. W badaniu posłużono się ankietą „Opinie pracodawców o zatrudnianiu osób chorujących psychicznie”.
Wyniki: Nieliczna grupa pracodawców 6,8% kiedykolwiek współpracowała z osobami chorującymi psychicznie, jeszcze mniej  liczni 4,4% mieli doświadczenie w ich zatrudnianiu. Aż 48% pracodawców uważa, że tylko 10% osób, które chorowały psychicznie  jest w stanie pracować zawodowo. Blisko 60% po odkryciu choroby psychicznej skierowałoby pracownika na badanie lekarskie, 24,5% przerwałoby proces rekrutacji a co dziesiąty podjąłby decyzję o  zwolnieniu. 92% pracodawców zadeklarowało potrzebę dodatkowej informacji, 78% oczekuje pomocy w samym procesie zatrudniania a 2,8% korzystało z refundacji wynagrodzeń. Zidentyfikowano i opisano trzy grupy barier związanych: po pierwsze z wyobrażeniami o osobie chorującej psychicznie jako pracowniku, po drugie przekonaniu o drastycznych ograniczeniach wynikających z faktu chorowania i po trzecie wynikającą z braku wiedzy i doświadczenia w pracy z osobami chorującymi psychicznie. Najistotniejszą barierą jest przekonanie o niesamodzielności osoby chorującej psychicznie zamykające jej drogę do kariery zawodowej.
Wnioski: 1. Wyniki badań wskazują na szeroko rozpowszechnione stereotypy i uprzedzenia pracodawców wobec osób chorujących psychicznie. 2. Pracodawcy poszukują wsparcia w uzyskaniu informacji o chorobie i proszą o pomoc w procesie zatrudniania. 3. Należy rozwijać kampanie edukacyjne promujące dobre praktyki w zatrudnianiu osób chorujących psychicznie.
Summary
Aim. The purpose of the study was to learn about the opinions of employers from small and medium sized enterprises regarding hiring mentally ill people and to identify barriers hindering such employment.
Method. The study was carried out by the Public Opinion Research Center in 2007 on an all-Poland representative sample of 503 employers. A questionnaire entitled ”Employers’ opinions on hiring mentally ill people” was used to gather data.
Results. Few employers (6.8%) had ever cooperated with mentally ill persons, even fewer (4.4%) had had some experience in hiring such people. As much as 48% of the employers were of the opinion that only 10% of the people who had suffered from mental illness are capable of keeping a paid job. Almost 60% would refer an employee to a medical professional having found out about his/her mental illness, 24.5% would discontinue the hiring process and one in ten would dismiss such a person. 92% of the employers expressed the need for additional information, 78% expected assistance in the very process of hiring and 2.8% had taken advantage of renumeration reimbursement. Three groups of barriers have been identified and described: 1) conception of a mentally ill person as an employee, 2) belief about drastic limitations in functioning resulting from mental illness, 3) lack of knowledge and experience of working with mentally ill people. The most significant barrier is the belief in lack of self-dependence of a mentally ill person, which effectively shuts the door to a career.
Conclusions. 1. The results show widespread stereotypes and prejudices against the mentally ill. 2. Employers look for assistance in finding information about mental illnesses and in the hiring process. 3. Educational campaigns should be developed to promote good practices in hiring mentally ill people.


Jacek Wciórka, Ewa Schaeffer, Piotr Świtaj, Justyna Waszkiewicz, Katarzyna Krasuska, Jacek Węgrzyn, Piotr Woźniak
Skala Manii Becha–Rafaelsena i Skala Manii Younga – porównanie właściwości psychometrycznych dwóch narzędzi do oceny nasilenia zespołu maniakalnego  61-78
Bech–Rafaelsen Mania Scale and Young Mania Rating Scale – comparison of psychometric properties of the two instruments for rating a manic syndrome  61-78
Шкалы мании Беха–Рафаелсена и Шкала мании Юнга – сравнение психометрических особенностей двух пособий для оценки утяжелении маниакального синдрома  61-78
Bech-Rafaelson Manie-Skala und Young Mania Rating-Skala – Vergleich der psychometrischen Eigenschaften beider Instrumente zur Beurteilung der Intensität des manischen Syndroms  61-78
Bech-Rafaelsen Mania Scale et Young Mania Rating Scale – comparaison des caractéristiques psychométriques de ces deux instruments d’évaluer le syndrome de manie  61-78

Streszczenie
Cel. Skala manii Becha-Rafaelsena (BRMAS, Bech-Rafaelsen Mania Scale) oraz Skala manii Younga (YMRS, Young Mania Rating Scale) są często używanymi skalami oceny manii. BRMAS nie miała dotychczas polskiej wersji, a jest ona szczególnie przydatna ze względu na siostrzaną skalę do oceny depresji (Bech-Rafaelsen Melancholia Scale, BRMES). W  Polsce nie podejmowano dotychczas oceny wartości psychometrycznej tych skal. Niewiele też jest prac porównujących ich wartość. Celem tej pracy były: ocena właściwości psychometrycznych oraz porównanie wspomnianych dwóch skal oceny manii.
Metoda. Trzydziestu pięciu chorych hospitalizowanych z powodu manii w przebiegu zaburzeń afektywnych, schizofrenicznych lub organicznych zbadano skalami oceny manii (BRMAS, YMRS), jak również skalą ogólnego wrażenie klinicznego (CGI) oraz jej analogiem do oceny manii (CGI-M) i lekowych objawów niepożądanych (CGI-SE), a także dwoma narzędziami oceny zespołów psychotycznych (PANSS i KOSS-S). Pacjentów badano trzykrotnie. W pierwszym badaniu stan chorego oceniało jednocześnie i niezależnie 3 diagnostów, a następnie - po tygodniu i po dwóch tygodniach - jeden z nich. Analizowano rzetelność jako zbieżność (inter-rater) oraz powtarzalność (test-retest) ocen, oraz jako wewnętrzną spójność skali. W ocenie trafności analizowano kliniczną wartość opisowej charakterystyki skal (trafność zewnętrzna), oraz trafność diagnostyczną, kryterialną - przez porównanie z alternatywnymi narzędziami oceny manii. Za pomocą analizy krzywej ROC podjęto próbę oceny swoistości i czułości oceny za pomocą BRMAS i YMRS w odniesieniu do klinicznego rozpoznania nasilonej manii wg CGI-M. Obserwacje poczynione w trakcie badania posłużyły do oceny praktyczności narzędzi.
Wyniki. BRMAS i YMRS wykazały zadowalającą zbieżność ocen trzech diagnostów (ρ Spearmana>0,72, brak istotnych różnic w teście nieparametrycznym  Friedmana), powtarzalność w odstępie tygodnia (ρ>0,52) i spójność wewnętrzną (alfa Cronbacha dla BRMAS>0,86, dla YMRS>0,73). Profil i dynamika objawów w trzech kolejnych ocenach (co tydzień) wykazała zmiany  zgodne z oczekiwanymi klinicznie, co dowodzi zewnętrznej trafności skal. Wzajemne, wysokie interkorelacje między badanymi skalami (BRMAS i YMRS, ρ>0,90) oraz między tymi skalami a skalą CGI-M (_>77) i adekwatnymi pozycjami skal oceny zaburzeń psychotycznych (KOSS i PANSS) wskazują na diagnostyczną trafność skali. Krzywe ROC dla obu skal wykazywały podobne, obszerne pola pod krzywa (AUC>0,947; p<0,000). Wynik BRMAS powyżej 24 pkt. wskazywał z 92% czułością i 91% swoistością na tak zdefiniowana ciężką manię. Analogicznie 29 pkt. według YMRS pozwalało na takie rozpoznanie z 83% czułością i 91% swoistością. Posługiwanie się badanymi skalami nie sprawiało praktycznych trudności.
Wnioski. Obie porównywane skale manii wykazują zadowalające wskaźniki rzetelności i trafności. Są też narzędziami praktycznymi. Jednak ze względu na ograniczoną liczebność próby nie pozwalającą na głębszą analizę, zwłaszcza problemu trafności, badania te wymagają kontynuacji.
Summary
Aim. The Bech-Rafaelsen Mania Rating Scale (BRMAS) and Young Mania Rating Scale (YMRS) are both popular rating scales for mania. Until now BRMAS has not had a Polish language version BRMAS, although it may be particularly useful because of its twin depression (melancholia) rating scale (BRMES). No attempt of evaluation of the scales were made in Poland until now. Attempts to compare their worth are rare in the literature. The aim of this study was to evaluate and compare the two scales.
Method. Thirty-five patients hospitalised for mania in the course of affective, schizophrenic and organic disorders were assessed by means of two mania rating scales (BRMAS, YRMS), as well as with clinical global impression (CGI) scale, and its parallel versions for mania (CGI-M) and treatment adverse events (CGI-SE). Two rating scales for psychotic syndromes (PANSS, KOSS-S) was also used. Patients were assessed three times. First three diagnosticians evaluated simultaneously and independently the patients’ mental state, and then – after one and two weeks - one of them. As reliability measures, inter-rater, test-retest, and internal consistency indices were analysed. As validity measures, a clinical meaning of descriptive characteristics of the scales (external validity), and a comparison with alternative tools for mania rating (criterion, diagnostic validity) were performed. Specificity and sensitivity of BRMAS and YMRS in relation to clinical criterion of severe mania (CGI>=5) was analysed by means of ROC curve. As feasibility measure observations made during assessments were used.
Results. BRMAS and YMRS revealed satisfactory convergence between assessments of the three diagnosticians (Spearman’s ρ>0.72, no significant difference in non-parametric Friedman test), repeatability after a week (ρ>0.52) and internal consistency (Cronbach’s alpha for BRMAS>0.86, for YMRS>0.73). Profile and dynamics of symptoms in the three successive assessments (each week) depicted changes consistent with expectations, which proved external validity of the scales. Mutual,high correlations between the BRMAS and YMRS (ρ>0.90), between them and CGI-M scale (ρ>77), and between them and some meaningful items of psychosis rating scales (PANSS, KOSS-S) may be a mark of their diagnostic validity. ROC for both scales revealed similar, extensive areas under curve (AUC>0.947; p<0.000). BRMAS score above 24 points predicted severe mania with 92% sensitivity and 91% specificity. By analogy, YRMAS score above 29 points allowed this diagnosis with 83% sensitivity and 91% specificity. Practically no difficulties in application of the scale under study were noted.
Conclusions. Both compared mania scales revealed satisfactory indices of reliability and validity. They are also feasible tools. However limited size of the group under study has not allowed more penetrating analysis, particularly that of validity. This is why the study requires continuation.


Dominika Myślicka, Marta Żuk, Maciej Dziurkowski
Uzależnienie od efedronu – opis przypadku  79-85
Ephedron dependence – case report  79-85
Зависимость от эфедрона – описание наблюдения  79-85
Abhängigkeit vom Ephedron – Fallbeschreibung  79-85
La dépendance de l’éphedrone – description d’un cas  79-85

Streszczenie
Efedron (metylokatynon), pochodna fenylopropanu, (2-(metyloamino)-1fenylopropan-1-on) jest syntetyzowany z efedryny lub pseudoefedryny poprzez utlenianie nadmanganianem potasu. Efedron działa stymulująco na ośrodkowy układ nerwowy, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu dopaminy i noradrenaliny.
Autorzy opisali przypadek 32-letniej pacjentki, od trzech lat uzależnionej od efedronu, która została przyjęta do szpitala celem detoksykacji. Opisany przypadek porównano z innymi artykułami.
Zwrócono uwagę na narastający w ostatnim czasie problem uzależnienia od efedronu, który jest często stosowany jako łatwiejszy do zdobycia i tańszy zamiennik amfetaminy. Podkreślono zagrożenia wynikające z dożylnej drogi podania substancji, jak i potencjalną możliwość zatrucia manganem. Wykazano również niekonsekwencję obowiązującego ustawodawstwa, które zakazuje użycia preparatów czuwalniczki (Catha edulis) a nie reglamentuje obrotu substancjami, będącymi prekursorami psychoaktywnego i uzależniającego efedronu.
Summary
Ephedrone (Methcathinone), a derivative of phenylpropan, (2-(methylamino)-1-phenyl-propan-1-one) is synthesised from ephedrine or pseudoephedrine by potassium permanganate oxidation. It has been demonstrated that ephedrone stimulates central nervous system and inhibits dopamine and norepinephrine re-uptake.
The authors described the case of a 32-years-old patient, who has been addicted to ephedrone for three years. The case was compared with other articles.
Attention was drawn to the growing problem of ephedrone addiction, which is often used as an easier to obtain and cheaper replacement of amphetamine. The risk arising from the intravenous route of ephedrone administration, as well as the potential for manganese poisoning were highlighted. Inconsistency of the existing legislation was also shown, which is prohibiting the use of Catha edulis derivatives and not regulating disposal of substances, which are precursors of psychoactive and addictive ephedrone.


Magdalena Radko, Izabela Łucka , Jacek Ziółkowski
Jatrogenne skutki suplementacji testosteronu u osób z Zespołem Klinefeltera  87-95
Iatrogenic influence of testosterone therapy among persons with Klinefelter Syndrome  87-95
Ятрогенное влияние суплементацией тестостероном лиц с синдромом Клинефельтера  87-95
Iatrogener Einfluss von Testosteron – Gabe bei Personen mit Klinefelter – Syndrom  87-95
L’influence iatrogénique de la thérapie de testostérone des personnes avec le syndrome de Klinefelter  87-95

Streszczenie
Celem pracy jest przedstawienie kazuistycznych przypadków osób z Zespołem Klinefeltera, u których najprawdopodobniej na skutek suplementacji testosteronem, pojawiły się zachowania agresywne, wymagające włączenia farmakoterapii oraz hospitalizacji psychiatrycznej. Autorzy rozważają zasadność standardowego leczenia hormonalnego, którego głównym celem jest poprawa jakości życia pacjentów z kariotypem 47 XXY, u opisywanych osób. Artykuł wzbogacony został o część teoretyczną, wprowadzającą do zasadniczego zagadnienia, jakim jest Zespół Klinefeltera.
Summary
The purpose of this work is a presentation of cases of persons with Klinefelter Syndrome where, most probably – as a result of testosterone supplementation therapy, some aggressive behaviours occurred requiring implementation of pharmacotherapy and psychiatric hospitalisation. The authors contemplate adequacy of standard hormone treatment where the main purpose is to improve the quality of life of the karyotype 47, XXY patients described. The article has been enhanced by a theoretical introduction into the basic subject which is the Klinefelter Syndrome.


Tomasz Zyss
Elektrowstrząsy oraz inne nowe techniki stymulacji elektrycznej i magnetycznej w terapii depresji – zagadnienia placebo i zapewnienie warunków ślepej próby, oraz inne problemy metodologiczne  97-116
Electroconvulsive treatment and new techniques of electrical and magnetic stimulation in treatment of depression – question of placebo and warranting of blind conditions, as well as other methodological problems  97-116
Электрошоки и иные новые техники электрической и магнетической стимуляции при лечении депрессии – вопросы плацебо и обеспечение условий слепой пробы, а также другие методологические проблемы  97-116
Elektrokrampf und andere neue Techniken der Elektrostimulation und Magnetstimmulierung in der Depressionstherapie – Fragen zum Placebo und Sicherung der Bedingungen einer Blindprobe und andere methodologischen Probleme  97-116
L’électroconvulsivothérapie (ECT) et les autres nouvelles méthodes de la stimulation électrique et magnétique dans la thérapie de la dépression – questions du placebo, des conditions de l’étude randomisée en aveugle de la stimulation et d’autres problèmes méthodologiques  97-116

Summary
Testing new therapeutic methods requires the confirmation so their efficacy, application and their safety. So that the specific and subjective factors do not influence the evaluation, it is necessary to assure suitable conditions – enclosing carrying out of the investigations in control to placebo and providing blinding conditions. In the case of pharmacological investigations it is possible and necessary to fulfil the most raw investigation criteria. Examinations of physical methods meet essential obstacles by granting of these criteria. The paper describes these impediments and methodological difficulties which accompany investigations on the following techniques: electroconvulsive treatment ECT, nerve vagus stimulation NVS, magnetic seizure therapy MST / magnetoconvulsive therapy MCT, the deep brain stimulation DBS and trancranial direct current stimulation tDCS.


Tomasz Zyss
Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna w terapii depresji – zagadnienia placebo i zapewnienie warunków ślepej próby, oraz inne problemy metodologiczne  117-134
Transcranial magnetic stimulation in treatment of depression – question of placebo and warranting of blind conditions, as well as other methodological problems  117-134
Чрезчерепная магнетическая стимуляция ТМС при лечении депрессии. Вопросы плацебо и обеспечение условий слепой пробы, а также иные методологические проблемы  117-134
Transkraniale Magnetstimulation TMS in der Therapie der Depression – Fragen zum Placebo und Sicherung einer Blindprobe und andere methodologischen Probleme  117-134
La stimulation magnétique transcânienne (SMT) dans la thérapie de la dépression – questions de placebo et des conditions de l’étude randomisée en aveugle et d’autres problèmes méthodologiques  117-134

Streszczenie
Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna TMS jest pierwszą nową techniką fizykalną poddawaną od 1993 r. badaniom pod kątem skuteczności przeciwdepresyjnej. Badania literaturowe wykazują, iż większość badań klinicznych było przeprowadzanych w kontroli do placebo i miało charakter podwójnie zaślepiony. Własne doświadczenie i przeprowadzona analiza potwierdzają jednak, iż w przypadku stosowania techniki TMS niemożliwe jest uzyskanie warunków prawdziwego/czystego placebo, a jedynie placebo rzekome. Brak możliwości uzyskania warunków prawdziwego placebo powoduje, iż deklarowane przez innych autorów warunki podwójnego zaślepienia są mało wiarygodne. Stymulacja TMS nie pozwala na chociaż pojedyncze zaślepienie badań klinicznych.
Summary
Transcranial magnetic stimulation TMS is the first new physical technique used since 1993 in investigations on their antidepressant efficacy. Literature investigations show, that the majority of clinical investigations were carried out in the control to placebo and were double-blinded. The lack of a possibility of obtaining the true placebo conditions causes, that the terms of double blinding, as declared by different authors are less credible. TMS stimulation does not allow even single-blinding of clinical investigations.

Jacek Bomba
Europejskie ramy kompetencji w psychiatrii  135-163


Omówienie książek i czasopism  165

 

ISSN 0033-2674 (PRINT)

ISSN 2391-5854 (ONLINE)


Inne strony PTP:
Other PTP websites:

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

www.archivespp.pl
www.psychoterapiaptp.pl

Psychiatria Polska
INDEXED IN:
Thomson Reuters Master List
Science Citation Index Expanded
Journal Citation Reports
(Impact Factor 1,010)

Medline/Index Medicus
MNiSW (15 pkt)
Scopus/SCImago
EMBASE/Excerpta Medica
PsycINFO, EBSCO, DOAJ
Index Copernicus (18.59)
Erih Plus, Cochrane Library
CrossRef/DOI

Psychiatria Polska
is an open access journal


We recommend:
Pharmacological Reports



+48  518-330-994
kontakt z Biurem KRW PTP