46, 2


PSYCHIATRIA POLSKA 2/2012


READ ABSTRACTS IN 4 languages:


English - see below   French - click here   German - click here   Russian - click here


FREE ACCESS TO SELECTED ENGLISH FULLTEXTS


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 145–156

Maja Lis-Turlejska, Szymon Szumiał, Hanna Okuniewska
Aktualny poziom objawów stresu potraumatycznego w próbie osób, które w dzieciństwie przeżyły II wojnę światową
The present level of post-traumatic stress symptoms in a sample of child survivors of World War II
Streszczenie
Cel badań. Celem badania było ustalenie rozpowszechnienia PTSD oraz poziomu objawów szerzej traktowanych jako potraumatyczne, m. in. depresji wśród osób, których okres dzieciństwa i adolescencji przypadł na lata II wojny światowej.
Metoda. Zbadano 218 osób,   w wieku 63–78 lat. Narzędzia pomiaru: Ankieta dotycząca zdarzeń traumatycznych związanych z wojną; PDS (Foa, 1995) i IES (Horowitz i in., 1976) do pomiaru objawów PTSD oraz BDI (Beck i in., 1961) do pomiaru objawów depresji.
Wyniki. Ekspozycja na poszczególne zdarzenia potencjalnie traumatyczne związane z wojną wahała się od 1,83% do 47,25%. Rozpowszechnienie klinicznego nasilenia objawów PTSD wg PDS wyniosło 29,4%. Średnie wartości liczby objawów z grupy B, C i D wynosiły odpowiednio 2,08 (SD=1,74), 2,34 (SD=1,98) i 2,40 (SD=1,69). Predyktorami klinicznego nasilenia objawów PTSD był starszy wiek, doświadczenie utraty rodzica i (na granicy istotności statystycznej) doświadczenie co najmniej jednego wydarzenia urazowego podczas wojny.
Wnioski. 60 lat po wojnie około jedna trzecia respondentów przejawia kliniczne nasilenie objawów PTSD. Biorąc pod uwagę wyniki badań nad dziećmi ocalałymi ze współcześnie prowadzonych wojen przyczyn wysokiego poziomu objawów potraumatycznych należy szukać także w czynnikach psychospołeczno-kulturowych.
Summary
Aim. The aim of the study was to estimate the prevalence of PTSD and level of symptoms more broadly considered as post-traumatic e.g. depression among Polish child survivors of World War II.
Method. Data were collected from 218 individuals aged 63–78. Measures: a list of questions regarding exposure to a range of war related traumas; PDS (Foa, 1995); IES (Horowitz et al., 1976) to measure PTSD symptoms and BDI (Beck et al., 1961) for depression symptoms.
Results. Exposure to potentially traumatic events related to the WWII varied from 1.83% to 47.25%. The prevalence of PTSD symptoms at a diagnostic level according to PDS was 29.4%. The mean values B, C and D – category symptoms were respectively: 2.08 (SD =1.74), 2.34 (SD =1.98) and 2.40 (SD =1.69). Greater age, parental loss and exposure to at least one traumatic war-related event (this variable was close to the level of statistical significance, however) were all predictors of a diagnostic level of PTSD symptoms.
Conclusions. 60 years after WW II about one–third of respondents manifest a clinical level of PTSD symptoms. Taking into consideration the results of the research on the child survivors of the modern wars, psychosocial and cultural factors should also be examined as causes of this phenomenon.
Słowa klucze: dzieci ocalałe z wojny, zaburzenie po stresie traumatycznym (PTSD), II wojna światowa
Key words: child war survivors, post-traumatic stress disorder (PTSD), II World War


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 157–166

Jonathan Britmann, Tadeusz Nasierowski, Sławomir Murawiec, Marzena Pawlus, Elżbieta Fidler
Nasilenie interpersonalnego poczucia winy w schizofrenii paranoidalnej
Intensification of interpersonal sense of guilt in patients with schizophrenia
Streszczenie
W artykule przedstawiono wyniki badania mającego na celu porównanie odczuwania poczucia winy u osób zdrowych i u osób z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej. W badaniu uczestniczyło 100 osób z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej oraz 100 osób bez rozpoznania choroby psychicznej (grupa kontrolna). Uzyskane wyniki pokazały, że osoby z grupy klinicznej uzyskały istotnie wyższe wyniki we wszystkich testach mierzących poczucie winy oraz, że interpersonalne poczucie winy u osób chorujących na schizofrenię paranoidalną nie jest w większości przypadków istotnie skorelowane z objawami klinicznymi – może więc być oceniane względnie niezależnie od zachowania i stanu poznawczego pacjenta. Wykazano jednakże, że najsilniej z objawami pozytywnymi schizofrenii związane są: poczucie winy w związku z bezsilnością (IGQ), poczucie winy w związku z zaindukowaną nienawiścią do siebie (IGQ), wina jako stan (GI) i wina jako cecha (GI), zaś z objawami negatywnymi i wynikiem ogólnym: wina jako stan (GI). Można przypuszczać, że taki wzór wyników wskazuje na prymat cechy (wina jako cecha wg Inwentarza Poczucia Winy), za czym przemawia brak korelacji pomiędzy objawami schizofrenii (czyli raczej stanami) a najważniejszymi wymiarami poczucia winy (czyli raczej cechami). Poza tym, otrzymane wyniki dają podstawę do stwierdzenia istotnych różnic w nasileniu odczuwanego poczucia winy (wina jako stan i poczucie winy w związku z zaindukowaną nienawiścią do samego siebie) u pacjentów leczonych ambulatoryjnie i w opiece całodobowej.
Summary
Aim. The article presented results of a research designed to compare the feeling of guilt in healthy adults and in persons diagnosed with paranoid schizophrenia.
Method. One hundred people diagnosed with paranoid schizophrenia participated in the research and 100 people without diagnosed psychopathology (control group).
Results. The findings of the research showed that the persons from the clinical group obtained much higher results in all the tests measuring a sense of guilt and that interpersonal guilt in persons suffering from paranoid schizophrenia in a majority of cases significantly is not correlated with clinical symptoms – thus it can be assessed in a relatively independent manner from a patient’s behaviour and cognitive state. However, it has been proved that the strongest indications of positive symptoms of schizophrenia are: Sense of guilt related to helplessness (IGQ), Sense of guilt related to induced self-hate (IGQ), Guilt as a state (GI) and Guilt as a feature (GI), whereas indicators of negative symptoms and a general result – Guilt as a state (GI).
Conclusion. One might suppose that such a pattern of results indicates the primacy of a characteristic (guilt as a characteristic according to the Inventory of a Sense of Guilt), which is proved by a lack of correlation between schizophrenia symptoms (being more of a state nature) and the most important dimensions of the sense of guilt (being more of a characteristic nature). Moreover, the research results give grounds to confirm the existence of significant
differences in the intensity of the experienced sense of guilt (Guilt as a state and Sense of guilt related to induced self-hate guilt) among outpatients and all-day treatment patients.
Słowa klucze: wina, schizofrenia paranoidalna, hospitalizacja
Key words: guilt, paranoid schizophrenia, hospitalisation


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 167–176

Aleksandra Kühn-Dymecka
Występowanie wybranych zasobów osobistych u osób z rozpoznaniem schizofrenii
Prevalence of selected personal resources in persons with schizophrenia diagnosis
Streszczenie
Cel. Celem niniejszej pracy jest przybliżenie podstawowych pojęć związanych z rolą zasobów w radzeniu sobie ze stresem i rolą stresu w powstawaniu i zaostrzeniach choroby. Jest także próbą wykrycia związków miedzy wybranym zasobem – „resilience” – sprężystością, a nasileniem objawów psychopatologicznych u osób z rozpoznaniem schizofrenii.
Metoda. Zbadano 100 pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii wg kryteriów ICD-10 (kobiety stanowiły 40,6%, średni wiek wynosił 31 lat). Do oceny sprężystości wykorzystano fragment kwestionariusza RSA (Resilience Scale for Adults, Friborg i In.2005). Opisu stanu klinicznego dokonano przy pomocy skali PANSS.
Wyniki. Średnie wyniki w skali PANSS, sytuowały się poniżej środka potencjalnej rozpiętości skali i wynosiły – 3,25 pkt. (rozpiętość 1,87–6,81). Największe nasilenie miały objawy negatywne, depresji i dezorganizacji poznawczej. Badanie związków pomiędzy różnymi czynnikami sprężystości a wymiarami psychopatologicznymi ocenianymi za pomocą skali PANSS wykazuje, że podskale RSA takie jak percepcja siebie i siła osobista istotnie statystycznie wiążą się pozytywnie zarówno z ogólnym wynikiem uzyskanym w skali PANSS jak i z wymiarami dysforii i dezorganizacji.
Wnioski. Wbrew oczekiwaniom nie wykazano, że sprężystość i jej składowe wiążą się z mniejszym nasileniem objawów psychopatologicznych. Zaskakujący jest pozytywny związek między wynikami w podskalach sprężystości i nasileniem psychopatologii.
Summary
Aim. The aim of article is to familiarise the reader with the basic terminology connected with the role of resources in the coping strategy with the stress and the role of stress in the onset and progression of the illness. It is also in attempt to capture as well as to identify the relationship between chosen resources – resilience and strengthening of psychopathological symptoms.
Method. A group of 100 patients diagnosed with schizophrenia was studied according to the criteria ICD-10 criteria (females made up 40.6%,the mean age 31). In order to evaluate resilience parts of the Questionnaire RSA were used The description of the clinical state was used with the help of the PANSS scales.
Results. The PANSS scores ( M=3.25 range 1.87–6.81), were below the middle of their potential range. Negative symptoms, depression and disorganisation appraisal were the most prominent in those tested. Significant positive correlations were found between PANSS scores (total, dysphoria and disorganization) and two RSA sub-scales (perception of self and personal strength).
Conclusions. Surprisingly, the pre-assumption that resilience and its elements are related to a smaller psychopathological symptoms, was not confirmed. On the contrary data suggest that the higher resilience, the higher the clinical problems.
Słowa klucze: schizofrenia, zasoby, sprężystość
Key words: schizophrenia, resources, resilience


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 177–188

Barbara Remberk, Bożena Bogumił, Zofia Bronowska, Irena Namysłowska, Paweł Potocki
Retrospektywna analiza obrazu psychopatologicznego epizodów psychotycznych u hospitalizowanej młodzieży
Retrospective analysis of psychopathological presentation of psychotic episodes in adolescent inpatients
Streszczenie
Cel badań. Analiza obrazu i przebiegu epizodów psychotycznych u hospitalizowanej młodzieży.
Metoda. Badanie miało charakter retrospektywny. Przeanalizowano 104 historie choroby dotyczące wszystkich pacjentów hospitalizowanych w Klinice Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Instytutu Psychiatrii i Neurologii w okresie 1998-2008 z rozpoznaniem zaburzeń z grupy schizofrenii (schizofrenia F20, zaburzenia schizotypowe F21, ostre i przemijające zaburzenia psychotyczne F23 według ICD-10) dla których w dokumentacji medycznej dostępne były wyniki oceny stanu psychicznego dokonanej przy użyciu Skali Zespołu Pozytywnego i Negatywnego (PANSS). Analizowano profil objawów psychopatologicznych oraz związek objawów z parametrami demograficznymi i klinicznymi.
Wyniki. Nasilenie objawów psychopatologicznych korelowało z długością hospitalizacji. W schizofrenii obserwowano wyższy wynik ogólny PANSS i istotnie bardziej nasilone niektóre objawy ogólne niż w przypadku zaburzeń schizotypowych a także bardziej nasilone objawy negatywne niż w przypadku ostrych i przemijających zaburzeń psychotycznych. W przypadku wszystkich trzech grup zaburzeń objawy negatywne stanowiły istotny składnik obrazu psychopatologicznego.
Wnioski. Epizody schizofrenii w badanej grupie przebiegały z większym nasileniem objawów niż w przypadku ostrych i przemijających zaburzeń psychotycznych oraz zaburzeń schizotypowych. Obecność objawów negatywnych w obrazie psychopatologicznym w przypadku zarówno schizofrenii, jak i zaburzeń schizotypowych oraz ostrych i przemijających zaburzeń psychotycznych wskazywać może, że w grupie wiekowej adolescentów wszystkie powyższe zaburzenia mogą mieć cechy zaburzeń neurorozwojowych.
Summary
Aim. Analysis of a clinical presentation and course of psychotic episodes in adolescent
inpatients.
Method. A retrospective analysis of charts of all (n=104) inpatients diagnosed with one of the schizophrenia-spectrum disorders (schizophrenia, schizotypal disorder and acute and transient psychotic disorders: F20, F21 and F23 according to ICD-10) and assessed with the Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS) over a 10-year period (1998–2008) in the Child and Adolescent Psychiatry Department. A psychopathological profile of different disorders
and correlation between symptoms and demographic and clinical data were analysed.
Results. Severity of symptoms correlated with length of hospitalisation. In schizophrenia higher PANSS total score and more severe some general symptoms then in schizotypal disorders were observed. Also in schizophrenia more negative symptoms then in acute and transient psychotic disorders were detected. In all three disorders, the psychopathological profile included negative symptoms.
Conclusion. In schizophrenia psychopathological symptoms were more severe than in other disorders. Presence of negative symptoms may indicate that all schizophrenia spectrum disorders may have a neurodevelopmental component.
Słowa klucze: objawy pozytywne, objawy negatywne, adolescencja
Key words: positive symptoms, negative symptoms, adolescent


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 189–200

Maciej W. Pilecki, Barbara Józefik, Kinga Sałapa
Kontekst kulturowy zaburzeń odżywiania się – badania własne
The cultural context of eating disorders – own research
Streszczenie
Cel badań: Celem badania jest ocena postaw i przekonań o charakterze kulturowym wśród pacjentek leczonych z powodu różnych rodzajów zaburzeń odżywiania w porównaniu z pacjentkami z rozpoznaniem depresji oraz dziewczętami zdrowymi.
Metoda: W badaniu użyto II wersji Kwestionariusza Kulturowego autorstwa M. Pileckiego i B. Józefik, odnoszącego się do zagadnień związanych z szeroko rozumianą kulturą, których znaczenie opisywane jest jako istotne w powstawaniu zaburzeń odżywiania. W analizach statystycznych posłużono się danymi 54 pacjentek z rozpoznaniem wg DSM IV anoreksji restrykcyjnej (ANR), 22 z rozpoznaniem anoreksji żarłoczno-wydalającej (ANB), 36 z rozpoznaniem bulimii (BUL), 40 z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych (DEP) oraz 74 uczennic krakowskich szkół (KON).
Wyniki: Grupy ANB i  BUL uzyskały wysokie wyniki, świadczące o większym znaczeniu ideałów chudości w ich życiu niż w grupach KON, DEP i ANR. Grupę bulimii charakteryzowało poczucie podlegania presji mody oraz przekonanie o środowiskowej i pokoleniowej ważności problematyki zaburzeń w odżywianiu w porównaniu z grupami KON i DEP. W ocenie dziewcząt z grupy KON ich rodzice przywiązywali większą wagę do wyglądu niż w grupie ANB. Negatywna ocena pozycji kobiety w rodzinie charakteryzowała wszystkie badane pacjentki w porównaniu z grupą KON.
Wnioski: Otrzymane wyniki świadczyć mogą o większym znaczeniu mechanizmów kulturowych w bulimii niż w anoreksji psychicznej. Mogą być też wyrazem ograniczonej możliwości introspekcji dziewcząt z rozpoznaniem anoreksji restrykcyjnej. Negatywna percepcja kobiecości w rodzinie i kulturze towarzyszy nie tylko zaburzeniom odżywiania, ale też zaburzeniom depresyjnym.
Summary
Aim. To assess cultural attitudes and beliefs among (female) patients being treated for various kinds of eating disorders in comparison with (female) patients diagnosed with depression and healthy girls.
Method. Version II of the Cultural Questionnaire by M. Pilecki and B. Józefik referring to issues linked with those aspects of culture whose importance is described as significant in the development of eating disorders.
Material. Data from patients with the following diagnoses were used in the statistical analyses: 54 (female) patients with a diagnosis of restrictive anorexia (ANR), 22 with a diagnosis of binge-purge anorexia (ANB), 36 with a diagnosis of bulimia (BUL) and 40 with a diagnosis of depressive disorders (DEP) and also 74 female pupils from Kraków schools (KON).
Results. Groups ANB and BUL obtained high scores, indicating the greater significance of ‘ideals of thinness’ in their lives than in groups KON, DEP and ANR. The BUL group was characterised by a sense of yielding to fashion pressure and also by a sense of the environmental and generational significance of the disorders in relation to groups KON and DEP. The females in group KON assessed that their parents attached greater importance to appearance than did (female) patients in group ANB. A negative evaluation of the position of women in the family was given by all the studied (female) patients in comparison with group KON.
Conclusions. The obtained results may indicate the greater significance of cultural mechanisms in bulimia than anorexia nervosa. They may also be an expression of the limited possibility of introspection of girls with a diagnosis of restrictive anorexia. A negative perception of femininity in the family and culture accompanies not only eating disorders, but also depressive disorders.
Słowa klucze: anoreksja psychiczna, bulimia, kultura
Key words: anorexia nervosa, bulimia, culture


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 201–212

Patrycja Cygankiewicz, Dorota Solecka, Maciej Wojciech Pilecki, Barbara Józefik
Predyktory poprawy objawowej w zaburzeniach odżywiania się. Analiza wstępna
Predictors of symptomatic improvement in eating disorders. Preliminary analysis
Streszczenie
Cel. Artykuł omawia wstępne wyniki prowadzonego w latach 2009-2010 badania katamnestycznego byłych pacjentek z rozpoznaniem anoreksji i bulimii psychicznej konsultowanych pierwszorazowo w latach 2001-2004 w Klinice Psychiatrii Dzieci i Młodzieży UJ CM w Krakowie. Uczestniczyły one wtedy w projekcie badawczym, którego celem było określenie zależności pomiędzy obrazem psychopatologicznym zaburzeń odżywiania, obrazem siebie, relacjami rodzinnymi oraz wpływem czynników socjo-kulturowych. Celem obecnie prowadzonych badań jest próba określenia czynników wpływających na przebieg i rokowanie zaburzeń odżywania w badanej grupie.
Metoda. Wyniki badań Kwestionariusza Zaburzeń Odżywiania EDI, Kwestionariusza Oceny Rodziny KOR z pierwszego badania zestawione zostały z ocenionym na podstawie badania katamnestycznego stanem klinicznym oraz parametrami funkcjonowania psychospołecznego badanych kobiet.
Wyniki. W badanej grupie 13 dziewcząt cierpiało na anoreksję psychiczną - typ restrykcyjny, 6 na anoreksję psychiczną typ żarłoczno-wydalający, 6 na bulimię. W przebadanej grupie u 12 osób (48%) wystąpiła całkowita poprawa objawowa, u 9 (36%) nadal obserwowano cechy subkliniczne zaburzeń, 4 osoby (16%) spełniały pełne kryteria diagnostyczne zaburzeń odżywiania. Najbardziej korzystny przebieg obserwowany był w grupie z diagnozą anoreksji restrykcyjnej. Najmniej korzystny w grupie z diagnozą bulimii.
Wnioski. Występowanie objawów objadania się i wymiotowania okazało się czynnikiem negatywnego rokowania. Czynnikiem korzystnego rokowania okazały się mierzone kwestionariuszem EDI mniejsze wyjściowe deklarowane nasilenie dążenia do szczupłości oraz poziomu niezadowolenia z własnego ciała pacjentek oraz mierzone kwestionariuszem KOR zadowolenie w zakresie komunikacji i zaangażowania uczuciowego u matki pacjentki w relacji ze swoim mężem ojcem pacjentki. Na otrzymane wyniki wpływ może mieć znaczna nadreprezentacja w grupie osób z poprawą kliniczną pacjentek z rozpoznaniem anoreksji restrykcyjnej.
Summary
Aim. The article discusses the preliminary results of a follow-up study carried out in 2009-2010 on former patients with a diagnosis of anorexia nervosa and bulimia nervosa, first seen in 2001-2004 at the Department of Child and Adolescent Psychiatry, the Jagiellonian University Medical College in Krakow. At that time they had been taking part in a research project, whose aim was to define the relationships among the psychopathological picture of eating disorders, self-image and family relations and also the influence of socio-cultural factors. The aim of the current study is to attempt to define factors influencing the course and prognosis of eating disorders in the studied group.
Method. Results from the Eating Disorder Inventory Questionnaire (EDI) and the Polish version of Family Assessment Measure (KOR) in the first study were juxtaposed with the clinical state and parameters of psychosocial functioning of the studied women assessed on the basis of the follow-up study.
Results. In the studied group, 13 girls suffered from anorexia nervosa – restricting type, 6 from anorexia nervosa binge-eating/purging type, and 6 from bulimia. In the studied group, there was complete symptomatic improvement in 12 persons (48%), subclinical symptoms continued to be observed in 9 persons (36%), and 4 persons (16%) met full diagnostic criteria for eating disorders. The most favourable course was observed in the group with a diagnosis
of anorexia nervosa restricting type. The least favourable was observed in the group with a diagnosis of bulimia. Results. In the studied group, 13 girls suffered from anorexia nervosa – restricting type, 6 from anorexia nervosa binge-eating/purging type, and 6 from bulimia. In the studied group, there was complete symptomatic improvement in 12 persons (48%), subclinical symptoms continued to be observed in 9 persons (36%), and 4 persons (16%) met
full diagnostic criteria for eating disorders. The most favourable course was observed in the group with a diagnosis of anorexia nervosa restricting type. The least favourable was observed in the group with a diagnosis of bulimia.
Conclusions. The occurrence of symptoms of binging and purging turned out to be a negative prognostic factor in the whole group of patients suffering from eating disorders. A smaller starting declared intensity of aspiring to slimness and level of dissatisfaction with own body by patients measured with the EDI, and satisfaction in the area of communication and emotional commitment on the part of the mother (of the patient) in her relationship with her husband (the father of the patient) measured with the KOR were positive prognostic factors. The significant overrepresentation of patients with a diagnosis of restrictive anorexia in the group of persons with clinical improvement may have an influence on the obtained results.
Słowa klucze: anoreksja i bulimia psychiczna, katamneza, predyktory rokowania
Key words: anorexia and bulimia nervosa, catamnesis, prognostic predictors


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 213–225

Maciej Wojciech Pilecki, Barbara Anna Cichocka, Małgorzata Kowal, Ewa Strycharczyk-Kaleta
Niepokojące zachowania dzieci w ocenie krakowskich nauczycieli przedszkolnych
Worrying behaviours of children in the assessment of kindergarten teachers in Kraków
Streszczenie
Cel badania: Ocena występowania problemów emocjonalnych i behawioralnych wśród dzieci przedszkolnych.
Metoda: Oparta na opiniach rodziców i wychowawców Ankieta Niepokojących Zachowań (ANZ) wypełniana przez nauczycieli przedszkolnych obejmująca kategorie: Nadmierna Płaczliwość (Płacz), Niezręczność ruchowa (Niezr), Nienadążanie (Niena), Nadmierna zależność (Nazal), Globalne opóźnienie umysłowe (Opóź), Nadmierna ruchliwość (Nruch), Nadmierna ruchliwość z agresją (NruchAg), Agresja (Ag), Autoagresja (Autoag), Dziwne zachowania (Dziw), Izolowanie się (Izol), Unikanie jedzenia (Ujedz), Unikanie określonych potraw (Upotr), Nadmierne jedzenie (Njedz), Objadanie się (Obja) w skali oceny: Nie występuje; Bardzo rzadko; Rzadko; Często; Bardzo często; Zawsze.
Materiał: 961 dzieci w wieku od 3 do 7 lat z losowo wybranych przedszkoli, z wszystkich dzielnic Krakowa w wieku od 2,7 do 7,9 lat (Średnia: 5,4; SD 1,13).
Wyniki: Brak jakichkolwiek zachowań niepokojących (odpowiedzi: „Nie występuje”) zanotowano u 108 dzieci (11,2%). Nasilone zachowania niepokojące (odpowiedzi: „Bardzo często” i „Zawsze” choć w jednej kategorii) stwierdzono u 270 (28%) dzieci, w tym: Płacz 4,2%, Niezr 4,3%, Niena 4,3%, Izol 3,1%, Nruch 11,6%, Nruchag 3,0%, Ag 1,2%, Autoag 0,2%, Nzal 3,5%, Opóź 1,2%, Dziw 1,3%, Ujedz 6,4%, Upotr 8%, Njedz 1,3%, Obja 0,6%. W skali zbiorczej ANZ i 6 kategoriach (Niezr, Niena, Nruch, Nruchag, Ag, Opóź) chłopcy mieli istotnie statystycznie większe nasilenie problemów. W korelacji ANZ z wiekiem istotne statystycznie ujemne zależności zaobserwowano w 6 itemach (Płacz, Niezr, Izol, Nzal, Ujedz, Upotr) oraz skali zbiorczej. Skala zbiorcza oraz Płacz i Nzal okazały się istotne dla obu płci, Ag, Ujedz i Upotr dla dziewcząt, Niezr jedynie dla chłopców.
Dyskusja: Interpretacja wyników wymaga jednak uwzględnienia szeregu zastrzeżeń i wątpliwości metodologicznych i interpretacyjnych.
Summary
Aim. To assess the prevalence of emotional and behavioural problems among preschool children.
Method. The Disturbing Behaviour Questionnaire (DBQ), which was drawn up on the basis of the opinions of parents and educators, was completed by kindergarten teachers in the following categories: Excessive crying (Cry), Motor awkwardness (Awk), Lagging (Lag), Excessive dependence (Excdep), Developmental delay (Del), Hyperactivity (Hyper), Hyperactivity with aggression (Hypag), Aggression (Ag), Auto-aggression (Aag), Strange Behaviour (Stran), Self-Isolation (Isol), Avoiding Eating (Aveat), Avoiding certain foods (Avfd), Overeat (Overeat), Compulsive eating (Compeat) using the following assessment scale: Absent; Very rare; Rare; Frequent; Very frequent;   Always.
Subjects.   961 children aged 3 to 7 years from randomly selected kindergartens from all districts of Kraków aged from 2.7 to 7.9 years (Mean: 5.4; SD 1.13).
Results. “Absent” was noted in 108 (11.3%) of children. 270 (28%) children answered “Always” or “Very frequent” in at least one category, including: Cry 4.2%, Awk 4.3%, Lag 4.3%, Isol 3.1%, Hyper 11.6%, Hypag 3.0%, Ag 1.2%, Aag 0.2%, Excdep 3.5%, Del 1.2%, Stran 1.3%, Aveat 6.4%, Avfd 8%, Overeat 1.3%, Compeat 0.6%. On the overall DBQ and
6 categories (Awk, Lag, Hyper, Hypag, Ag, Del) boys had statistically significantly greater intensity of problems. In terms of correlation of items on the DBQ with age, 6 items were observed to have a statistically negative relation with age (Cry, Isol, Excdep, Aveat, Avfd, Awk) as was the overall scale. Overall scale, Cry  and Excdep turned out to be significant for
both genders, Ag, Aveat and Avfd for girls, Awk for boys.
Discussion. A series of methodological and interpretational reservations and doubts need be taken into account when interpreting results.
Słowa klucze: problemy emocjonalne, psychopatologia, przedszkolaki, badanie przesiewowe
Key words: emotional problems, psychopathology, kindergarten, screening


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 227–240

Agnieszka Gmitrowicz, Anna Szczepaniak, Karolina Jabłkowska-Górecka
Ocena stylów radzenia sobie ze stresem i inteligencji emocjonalnej u samouszkadzającej się młodzieży leczonej psychiatrycznie w zależności od wybranych czynników klinicznych
ENGLISH FULLTEXT:   The evaluation of the stress coping styles and emotional intelligence in psychiatrically treated adolescent patients with deliberate self-harm in relation to chosen clinical features
Streszczenie
Cel badań: ocena dominujących stylów radzenia sobie ze stresem u młodocianych pacjentów dokonujących zamierzonych samouszkodzeń (ZSU) i leczonych psychiatrycznie oraz ich poziomu inteligencji emocjonalnej w zależności od diagnozy psychiatrycznej, rodzaju motywu ZSU i decyzji oZSU oraz obecności prób samobójczych (PS) w wywiadzie; ponadto korelacji pomiędzy występowaniem określonych stylów radzenia sobie ze stresem a poziomem inteligencji emocjonalnej.
Materiał i metoda: Badaniami objęto pacjentów w wieku 13–18 lat, dokonujących ZSU podczas hospitalizacji psychiatrycznej (N=31). Zastosowano: Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych – CISS oraz Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej – DINEMO.
Wyniki: Analiza związku między stylami radzenia sobie ze stresem i poziomem inteligencji emocjonalnej w badanej grupie a rodzajem występujących u nich zaburzeń psychicznych  nie wykazała istotnych różnic pomiędzy ocenianymi podgrupami. Pacjenci potwierdzający motyw instrumentalny osiągali istotnie statystycznie wyższe wyniki w skali skoncentrowanej na zadaniu w stosunku do tych, którzy dokonywali ZSU z powodów reaktywnych czy chorobowych. Uwzględnienie w analizach rodzaju decyzji o ZSU nie wykazało różnic pod względem stosowanych przez badanych stylów radzenia sobie ze stresem, jednakże pacjenci, którzy planowali ZSU, osiągnęli istotnie statystycznie wyższe wartości w skali Inni DINEMO. Badani pacjenci z ZSU dokonujący w przeszłości PS (77% badanych) osiągali zbliżone wyniki w CISS oraz w DINEMO w porównaniu do pacjentów z ZSU bez PS w przeszłości. W grupie badanej wykazano jedną istotną statystycznie korelację pomiędzy CISS – stylem skoncentrowanym na unikaniu – a Ja DINEMO.
Wnioski: 1.Pacjenci z ZSU bez intencji samobójczych stanowią dość jednorodną grupę pod względem stylów radzenia sobie ze stresem, uwzględniając rodzaj zaburzeń psychicznych oraz nagłość decyzji o samookaleczeniu. 2.  Wykorzystywanie przez nich stylu skoncentrowanego na zadaniu może mieć związek z instrumentalną autoagresją. 3. Planowane ZSU mogą być niewerbalną formą komunikowania innym swoich problemów 4. Młodzież dokonująca ZSU jest zagrożona występowaniem prób samobójczych, bez względu na stosowane style radzenia sobie ze stresem czy poziom inteligencji emocjonalnej. 5. W terapii pacjentów z ZSU wskazane jest rozwijanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie ze stresem w stosunku do silnej reakcji emocjonalnej.
Summary
Aim. The primary goal of the study was an evaluation of the dominating stress coping styles in adolescent patients with self-harm records, who were psychiatrically treated, taking into account the level of their emotional intelligence vs. the psychiatric diagnosis, the type of motives and decision involved in self-harming and the presence of suicidal attempts (SA) in the past. The secondary goal included an analysis of the correlations between particular stress coping skills and the level of emotional intelligence.
Method. The reported studies involved self-harming patients aged of 13-18 years during their psychiatric hospitalisation (n=31). The applied tools included the Coping Inventory for Stressful Situations (CISS) and the Two-Dimensional Inventory of Emotional Intelligence (DINEMO).
Results. An evaluation of the correlation between stress coping styles and the levels of emotional intelligence in the studied group and the types of mental disorders did not reveal any significant differences between the evaluated subgroups. Patients, who confirmed an instrumental motive, obtained statistically significantly higher scores on the task-oriented scale vs. those who performed the acts of DSH for reactive or pathological reasons. Taking into consideration the type of decision, involved in self-harming acts, did not show any differences in the stress coping styles of the patients, however, those patients, who had planned an act of DSH, achieved statistically significantly higher scores in the OTHERS scale of the DINEMO. Patients with DSH and with SA in the past (77% studied group), achieved similar results in CISS and DINEMO vs. the self-harming patients without SA in the past. In the study group, one statistically significant correlation was demonstrated between CISS – the avoidance-oriented style – and the I in DINEMO.
Conclusions. 1. Patients with DSH records and without SA constitute a fairly uniform group with regards to stress coping styles, taking into account the type of psychic disorders and the urgency of self-harm decision. 2. Their use of the task-oriented style may be associated with instrumental auto-aggression. 3. DSH may be a non-verbal form of communicating other problems to others. 4. Adolescents, who perform the acts of self-harm, are endangered
by suicidal attempts, regardless of their stress coping styles or the level of their emotional intelligence. 5. A development of constructive stress coping skills against strong emotional reactions is a recommended method in the therapy of patients with DSH.
Słowa klucze: style radzenia sobie ze stresem, inteligencja emocjonalna, zamierzone samouszkodzenia
Key words: stress coping styles, emotional intelligence, deliberate self-harm


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 241–247

Cezary Żechowski
Trudności diagnostyczne u pacjentów w okresie dojrzewania – czynniki subiektywne po stronie lekarza

Diagnostic difficulties in adolescent patients – subjective psychiatrist-side factors
Streszczenie
Adolescencja jest okresem intensywnego rozwoju i przemian w życiu człowieka. W okresie tym nasilają się liczne kryzysy rozwojowe, zachowania buntownicze i nieprzystosowanie. Pojawiają się też objawy niektórych zaburzeń psychicznych, zwykle w postaci niespecyficznych zespołów prodromalnych. Do lekarza psychiatry zależy postawienie diagnozy i wdrożenie leczenia, które w warunkach istotnych przemian rozwojowych może być szczególnie trudne. W artykule omówiono wpływ przeciwprzeniesienia na podejmowanie decyzji diagnostycznych, w tym przede wszystkim przebiegu własnej adolescencji lekarza jako czynnika istotnie kształtującego nieświadome postawy wobec zachowań młodzieży.
Summary
Adolescence is a period of intensive development and crucial transitions in human life. Developmental crises, oppositional behaviours and non-adaptive patterns are strengthened. Simultaneously some symptoms of mental disorders appear mostly in poor organised, non-specific prodromal syndromes. In these unstable and developmentally modified conditions psychiatric diagnosis and treatment seems to be very difficult. In the paper, we described the influence of countertransference of the psychiatrist on the diagnostic processes, especially the influence of a psychiatrist’s adolescence on his/her unconscious attitude to adolescence at all.
Słowa klucze: pacjent młodzieżowy, przeciwprzeniesienie, diagnoza
Key words: adolescent patient, countertransference, diagnosis


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 249–259

Izabela Chojnicka, Rafał Płoski
Polska wersja wywiadu do diagnozowania autyzmu ADI-R (Autism Diagnostic Interview – Revised)

Polish version of the ADI-R (Autism Diagnostic Interview – Revised)
Streszczenie
Autyzm dziecięcy, należący do grupy całościowych zaburzeń rozwojowych charakteryzowany jest przez nieprawidłowości w obrębie trzech obszarów: komunikacji, interakcji społecznych oraz wzorców zachowań i zainteresowań. Do niedawna  nie były dostępne w Polsce żadne wystandaryzowane narzędzia służące diagnozie autyzmu. Artykuł przedstawia polską wersję narzędzia ADI-R (Autism Diagnostic Interview – Revised) stanowiącego tzw. ,,złoty standard” diagnozowania autyzmu w krajach Europy, Stanów Zjednoczonych i Australii, uwzględniającego obowiązujące obecnie kryteria diagnostyczne ICD-10 i DSM-IV-TR. ADI-R stanowi kompleksowy, wystandaryzowany i częściowo ustrukturyzowany wywiad, przeprowadzany z rodzicem lub opiekunem osoby z autyzmem. Przeznaczony jest do diagnozowania zarówno dorosłych, jak i dzieci począwszy od 24. miesiąca wieku umysłowego. Ponadto ADI-R wyposażony jest, poza algorytmami diagnostycznymi, w algorytmy aktualnego zachowania umożliwiające wystandaryzowany pomiar zmian funkcjonowania osoby z autyzmem w czasie realizowanego leczenia i terapii. Ze względu na wystandaryzowany charakter ADI-R stanowi niezwykle przydatne narzędzie w diagnozie na potrzeby badań naukowych. W pracy zaprezentowano proces tłumaczenia i adaptacji oryginalnej wersji ADI-R na język polski, jak również różnice między obiema wersjami.
Summary
Childhood autism belongs to pervasive developmental disorders and is characterised by qualitative abnormalities in reciprocal social interactions, communication, and by restricted, repetitive interests and behaviours. Until now there was no standardised tool for a diagnosis of autism in Poland. The paper presents the Polish version of the Autism Diagnostic Interview – Revised (ADI-R), which is the “gold standard” for the diagnosis of autism in Europe, United States and Australia. It describes the translation process and adaptation of the original version into Polish, as well as differences between the two versions. ADI-R is a complex, standardised, semi-structured investigator-based interview for parent or caregiver of person with autism, linked to ICD-10 and DSM-IV-TR criteria and appropriate for both adults and children, who have the minimum mental age of 24 months. Moreover ADI-R consists of, beside diagnostic algorithms, the current behaviour algorithms, which enable to assess and compare various levels of functioning during planning and implementation of treatment and therapy. ADI-R is also a very useful tool in the diagnosis for scientific purposes due to its standardisation.
Słowa klucze: zaburzenie autystyczne, diagnoza różnicowa, wywiad psychologiczny
Key words: autistic disorder, diagnosis differential, interview psychological


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 261–271

Małgorzata Jędrasik-Styła, Agnieszka Ciołkiewicz, Mirella Denisiuk, Magdalena Linke, Dorota Parnowska,
Anna Gruszka, Marek Jarema, Adam Wichniak
Bateria testów MATRICS – standard oceny funkcji poznawczych w badaniach klinicznych w schizofrenii
MATRICS consensus cognitive battery – standard for the assessment of cognitive functions in clinical trials in schizophrenia
Streszczenie
Deficyty w zakresie funkcji poznawczych stanowią grupę objawów schizofrenii, które często pojawiają się jeszcze przed pierwszym epizodem psychozy. Obejmują one głównie zaburzenia w zakresie uwagi, pamięci – w tym pamięci operacyjnej oraz funkcji wykonawczych. Nasilenie powyższych deficytów w dużej mierze wpływa na subiektywną ocenę jakości życia osób chorujących oraz ich zdolność do podejmowania ról społecznych i zawodowych. Zgodnie z powyższym, zasadniczym celem interwencji farmakologicznej i psychologicznej w schizofrenii jest poprawa jakości funkcji poznawczych. Brak standaryzowanych narzędzi do ich oceny uniemożliwiał jednak do niedawna rozwój takich metod leczenia. Bateria testów MATRICS (MCCB) została specjalnie opracowana do oceny poziomu funkcjonowania poznawczego w schizofrenii oraz jego zmian w krótkich odstępach czasu. Obejmuje ona dziesięć testów umożliwiających pomiar w zakresie siedmiu funkcji poznawczych: prędkość przetwarzania, uwaga i czuwanie, pamięć operacyjna, uczenie się materiału werbalnego i wzrokowego, wnioskowanie i rozwiązywanie problemów oraz kompetencje społeczne. W odróżnieniu od wcześniej stosowanych w badaniach chorych na schizofrenię baterii testów, MCCB jest praktyczna w użyciu, ma wysokie współczynniki rzetelności i minimalny efekt uczenia się oraz wykazuje silną korelację z narzędziami oceny funkcjonowania społecznego i zawodowego. Celem artykułu jest opisanie MCCB oraz przedstawienie projektu adaptacji MCCB do warunków polskich.
Summary
Cognitive dysfunctions often occur long before the onset of psychotic symptoms of schizophrenia. They include mostly deficits in attention, memory (including working memory) and executive functions. The level of cognitive impairment strongly influences the subjective quality of life and the ability to perform in social and professional roles. Therefore improvement of cognitive functioning is an important challenge in the treatment of schizophrenia. Until recently, the lack of a widely accepted standard for the measurement of cognitive change in schizophrenia has constituted an important obstacle in the development of cognition-enhancing treatments. The MATRICS Consensus Cognitive Battery (MCCB) has been created as a standard tool for the assessment of the level of cognitive functioning in schizophrenia patients and its changes in short time intervals. MCCB includes ten cognitive tests which measure seven separable cognitive domains: speed of processing, attention/vigilance, working memory (both verbal and nonverbal), verbal learning, visual learning, reasoning and problem solving, and social cognition in schizophrenia. In validation studies, the MCCB demonstrated excellent reliability, minimal practice effects and significant correlations with measures of functional
capacity. In this article we describe the MCCB and present a project aimed to adapt the MCCB to Polish.
Słowa klucze: schizofrenia, deficyty poznawcze, bateria testów MATRICS
Key words: schizophrenia, cognitive deficits, MATRICS battery


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 273–282

Monika Talarowska, Krzysztof Zboralski, Joanna Mossakowska-Wójcik, Piotr Gałecki
Wykonanie Testu Łączenia Punktów przez osoby z depresją i organicznymi zaburzeniami depresyjnymi
Results of the Trail Making Test among patients suffering from depressive disorders and organic depressive disorders
Streszczenie
Cel badań: Współwystępowanie objawów depresji i otępienia od wielu lat jest szeroko badane. Zdaniem autorów dla praktyki klinicznej, zarówno psychiatrycznej, jak i psychologicznej, istotne jest efektywne różnicowanie pomiędzy wymienionymi jednostkami chorobowymi. Celem pracy jest porównanie wykonania Testu Łączenia Punktów (Trail Making Test, TMT) w grupie pacjentów z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych oraz organicznych zaburzeń depresyjnych.
Metoda: W badaniu wzięło udział 150 osób (w wieku 18-68 lat): 85 kobiet oraz 65 mężczyzn. Badani zostali podzieleni na trzy grupy: pacjenci z zaburzeniami depresyjnymi (ZD): n = 50, pacjenci z organicznymi zaburzeniami depresyjnymi (OZD): n = 50 oraz osoby z grupy kontrolnej (K): n = 50. W badaniu wykorzystano Test Łączenia Punktów.
Wyniki: Zaobserwowano istotne statystycznie różnice pomiędzy badanymi grupami w wykonaniu TMT część A: ZD/OZD: p = 0,006; ZD/K: p < 0,001 oraz TMT część B: ZD/OZD: p < 0,001; ZD/K: p < 0,001. W obydwu częściach TMT pacjenci z grupy ZD uzyskali wyższe wyniki niż chorzy z grupy OZD, jednak niższe niż osoby z grupy kontrolnej.
Wnioski: 1. Pacjenci z organicznymi zaburzeniami depresyjnymi wykonują Test Łączenia Punktów istotnie słabiej niż pacjenci z zaburzeniami depresyjnymi. 2. Pacjenci z zaburzeniami depresyjnymi w porównaniu do grupy kontrolnej osób zdrowych uzyskują istotnie niższe wyniki w wykonaniu Testu Kreślenia Drogi. 3. Autorzy określili wskaźniki wykonania TMT różnicujące badane grupy: TMT część A: K = 20-40 sek., ZD > 40 sek. do 90 sek.; OZD > 90 sek.; TMT część B: K < 60 sek.; ZD > 60 sek. do 180 sek.; OZD > 180 sek.
Summary
Aim. Coexistence of depression and dementia for many years has been widely studied for many years. According to the authors for clinical practice, both psychiatric and psychological, it is also important to effectively differentiate between these disease entities. The aim of this study is to compare the implementation of the Trail Making Test (TMT) in patients diagnosed with depressive disorders and those with organic depressive disorders.
Methods. A sample of 150 persons aged 18-68 years participated in the study. Patients who took part in the investigation were divided into three groups: depressive disorders (DD, n=50), organic depressive disorders (ODD, n=50) and healthy controls (C, n=50). Cognitive functions were evaluated by the Trail Making Test.
Results. Relevant statistical differences among examined group were observed: in TMT part A: DD/ODD: p=0.006; DD/C: p<0.001; TMT part B: DD/ODD: p<0.001; DD/C: p<0.001. In both cases, patients with ZD group scored higher than patients from the OZD group, but lower than those in the control group.
Conclusions. 1. Patients with organic depressive disorders achieved significantly lower results than patients with depressive disorders in TMT. 2. Subjects with depressive disorder compared to the healthy control group achieved significantly lower scores in TMT. 3. The authors determined the TMT performance indicators differentiating between groups: TMT part A: C=20–40 sec., DD>40 sec. – 90 sec.; ODD>90 sec.; TMT part B: C<60 sec.; DD>60 sec. –
180 sec.; ODD>180 sec.
Słowa klucze: zaburzenia depresyjne, organiczne zaburzenia depresyjne, Test Łączenia Punktów
Key words: depressive disorders, organic depressive disorders, Trail Making Test


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 283–294

Paweł Gosek, Magdalena Chojnacka, Przemysław Bieńkowski, Łukasz Święcicki
Zastosowanie antagonisty receptorów NMDA (N-metylo-D-asparaginianu) – ketaminy w leczeniu depresji lekoopornej
Antidepressant effect of ketamine, a N-methyl-D-aspartate (NMDA) glutamate receptor antagonist, in the therapy of treatment-resistant depression
Streszczenie
Problem lekooporności dotyczy wedle różnych szacunków do 30% pacjentów chorujących na depresję. Znajduje to potwierdzenie zarówno w wynikach publikowanych badań jak i w praktyce klinicznej. W ostatnich latach coraz większe zainteresowanie budzi możliwość zastosowania modulatorów receptorów NMDA w leczeniu depresji lekoopornej. Zastosowanie ketaminy – antagonisty receptora NMDA, umożliwia osiągnięcie wyraźnej i szybkiej poprawy stanu psychicznego u niektórych pacjentów leczonych z powodu depresji lekoopornej.  Autorzy artykułu przeprowadzili przegląd wyników badań klinicznych, opisów serii przypadków i doniesień kazuistycznych dotyczących stosowania ketaminy. Badania prowadzono w grupach pacjentów cierpiących z powodu tzw. „dużej depresji”, w większości przypadków o charakterze lekoopornym. Omówiono znaczenie układu glutaminergicznego w procesach modulowania nastroju oraz postulowane mechanizmy neurobiologiczne związane z działaniem kataminy. Wyszczególniono możliwe działania niepożądane związane z zastosowaniem ketaminy. Wątpliwości budzi nadal optymalne dawkowanie leku, częstotliwość podawania ketaminy, długoterminowa skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Zachęcające wyniki przytoczonych doniesień skłaniają jednak do dalszych badań nad terapeutycznych wykorzystaniem modulatorów receptorów NMDA w leczeniu depresji lekoopornej.
Summary
Clinical practice and data from literature indicate that up to 30% of the patients suffering from depression meet criteria for treatment-resistant depression. In the past decade, interest in the use of NMDA receptor modulators in the treatment of treatment-resistant depression is increasing. The use of ketamine – an noncompetitive antagonist of the NMDA receptors, allows some patients suffering from treatment resistant depression to achieve rapid and significant
improvement. The authors reviewed results of clinical studies, series of cases and case reports on the use of ketamine. Most of the patient suffered from the treatment-resistant major depression. Neurobiological basis of the glutaminergic pathways and the postulated role of glutamate in mood modulation have been described, as well as possible adverse events associated with ketamine infusion. Concerns relate to the optimal dosage, frequency of administration, long-term safety and efficacy of the therapy. Interesting results of the published articles encourage further studies on therapeutic use of NMDA receptor modulators in the treatment of treatment-resistant depression.
Słowa klucze: ketamina, leczenie, depresja lekooporna
Key words: ketamine, treatment-resistant depression, therapy


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 295–304

Marta Nowak, Agnieszka Gawęda, Małgorzata Janas-Kozik
Zjawisko eurosieroctwa a kierunki pracy terapeutycznej i leczenia psychiatrycznego – prezentacja przypadku
The Euro-orphans phenomenon and the courses in therapeutic work and psychiatric treatment – a case study
Streszczenie:
Współcześnie coraz częściej w literaturze opisywane jest zjawisko eurosieroctwa. Określenie to dotyczy dzieci, których jedno lub oboje rodziców emigrowało z kraju w celach zarobkowych.
W związku z transformacjami społecznymi rodzaje sieroctwa opisywane w literaturze (naturalne, duchowe, społeczne), poszerzone zostały o definicję eurosieroctwa.  Ministerstwo Edukacji Narodowej opisuje „eurosieroctwo” jako zburzenie struktury rodzinnej, zaburzenie procesu socjalizacji dziecka oraz ograniczenie wymiany emocjonalnej wśród członków rodziny, na skutek migracji rodziców. Podaje dalej, że nie każde dziecko, którego rodzice nie są obecni w kraju, objęte jest mianem eurosieroty. Niemniej jednak grupa ta stanowi coraz szerszą populację. Brak fizycznej bliskości i dostępności osób znaczących może nieść za sobą skutki psychologiczne i pedagogiczne. Te z kolei mogą się z czasem przekształcać w patologiczne symptomy, stanowiące jednostki diagnostyczne w psychiatrii rozwojowej. Nie wiadomo dokładnie ile dzieci w Polsce jest obecnie eurosierotami.
Cel: Celem niniejszej pracy jest próba zrozumienia zjawiska społecznego – eurosieroctwa – dla obserwowanych psychopatologii u dzieci i młodzieży
Metoda: Obejmuje prezentację przypadku psychoterapii pacjenta dotkniętego zjawiskiem eurosieroctwa. Wnioski: Eurosieroctwo jest zjawiskiem społecznym, które rodzi eurosieroty z całą gamą objawów psychopatologicznych klasyfikowanych w różnych kategoriach diagnostycznych. Rodzaj oraz nasilenie objawów psychopatologicznych zależą od jakości relacji z osobami znaczącymi sprzed okresu eurosieroctwa. Kierunki pracy psychoterapeutycznej z eurosierotami powinny obejmować aspekt indywidualny z uwzględnieniem dojrzałości mechanizmów obronnych, jak również przepracowanie negatywnych uczuć nagromadzonych w związku ze staniem się eurosierotą.
Summary
Today, the phenomenon of Euro-orphan is more and more frequently reported in the literature. This term refers to children with one or both parents emigrated from the country for work purposes. In connection with the social transformations of orphan-hood types described in the literature (nature, spiritual, social), the definition has been broadened by the definition of euro-orphan. The Ministry of Education describes the euro-orphan as the destruction of the family structure, the disorder of the socialisation process of children and reduction of the emotional exchanges
among family members, as a result of migration of their parents. It provides further that not every child whose parents are not present in the country is covered as an euro-orphan. However, this group has become an increasingly larger populations. Lack of physical proximity and accessibility of important persons may have some psychological and pedagogical implications. These in turn can be shaped over time, into pathological symptoms, which are diagnostic entities in developmental psychiatry. It is not know precisely how many children in Poland are Euro-orphans.
Aim. The aim of this paper is an attempt to understand the social phenomenon of Euro-orphanhood in the light of the observed psychopathologies of children and adolescents.
Method. The case study of the psychotherapy of a patient suffering from the Euro-orphanhood syndrome.
Conclusions. Euro-orphanhood is a social phenomenon that generates Euro-orphans with a wide range of psychopathological symptoms classified in different diagnostic categories. The type and intensification of the psychopathological symptoms depend on the quality of relationships with meaningful persons prior to the Euro-orphanhood period. The course of the psychotherapeutic work with Euro-orphans should cover an individual aspect taking into consideration the maturity of defensive mechanisms as well as the work-through of negative feelings cumulated due to becoming a Euro-orphan.
Słowa klucze: eurosierota, eurosieroctwo, kierunki pracy psychoterapeutycznej
Key words: Euro-orphan, euro-orphanhood, courses of psychotherapeutic work


Psychiatria Polska
2012, tom XLVI, numer 2
strony 305–312

Aleksandra Barabasz, Joanna Hyrnik, Małgorzata Janas-Kozik, Ireneusz Jelonek
Pomiędzy wiarą a nauką: zniewolenie duszy czy zaburzenia dysocjacyjne? Prezentacja przypadku
Faith vs. science: soul’s possession or dissociative disorder? A case study
Streszczenie
Celem pracy jest przedyskutowanie wpływu i znaczenia wierzeń religijnych  na objawy dysocjacyjne i somatyzacyjne prezentowane przez hospitalizowaną pacjentkę. 16-letnia dziewczynka przebywała w Oddziale Klinicznym Psychiatrii i Psychoterapii Wieku Rozwojowego (Oddział Kliniczny PiPWR) celem obserwacji, skierowana z Regionalnego Ośrodka Ostrych Zatruć, gdzie trafiła po zażyciu leków. Od dwóch lat była poddawana egzorcyzmom z powodu „zniewolenia przez Złego”. Przekonania religijne były podtrzymywane i wzmacniane przez rodziców pacjentki oraz lokalną społeczność katolicką. Obserwacja i diagnostyka w Oddziale Klinicznym PiPWR wykazała mieszane zaburzenia dysocjacyjne, zaburzenia somatyzacyjne oraz nieprawidłowo kształtującą się osobowość.
W prezentowanym przypadku, na podstawie obserwacji klinicznej oraz analizy literatury przedmiotu wyłoniły się następujące wnioski : problematyka emocjonalna oraz system wierzeń religijnych miały wpływ na kształt symptomatologii, wzmacniały funkcjonowanie niedojrzałych mechanizmów obronnych  oraz potęgowały występowanie u pacjentki zaburzeń dysocjacyjnych i somatyzacyjnych. Zdiagnozowane zaburzenia psychiczne wymagają zastosowania u dziewczynki psychoterapii indywidualnej i rodzinnej.
Summary
The aim of this paper is to discuss the impact and significance of religious beliefs on the dissociation and somatization symptoms presented by a hospitalised female patient. A 16-year-old girl was hospitalised at the Developmental Age Psychiatry and Psychotherapy Clinical Ward (The Clinical PiPWR Ward) for observation; she had been referred from the Regional Acute Poisoning Centre where she had been admitted upon taking some medications. For two years she had been subjected to exorcisms due to “possession by the Evil”. Religious convictions had been sustained and enhanced by the patient’s parents as well as a local Catholic community. The observation and diagnosis at the PiPWR Clinical Ward revealed mixed dissociation and somatization disorders as well as an abnormally shaping personality. The presented case, on the basis of the clinical observation and the analysis of literature on the subject, led to the following conclusions: the emotional issues and the system of religious beliefs influenced the shape of symptomatology, enforced the functioning of immature defensive mechanisms and intensified the dissociation and somatization disorders in the patient. The diagnosed mental disorders require that the girl should undergo individual and family psychotherapy.
Słowa klucze: zaburzenia dysocjacyjne, wierzenia religijne, zniewolenie, nieprawidłowo kształtująca się osobowość
Key words: dissociation disorders, religious beliefs, possession, abnormally shaping personality


Aktualności
Zalecenia w sprawie stosowania leków przeciwpsychotycznych II generacji


Prezes i ZG PTP w sprawie wskazań do stosowanie leków refundowanych oraz Stanowisko Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego z dnia 3 kwietnia 2012 roku dotyczące wpływu zapisów ustawy refundacyjnej, a szczególnie nowej listy leków refundowanych ogłoszonej z końcem 2011 roku i później aktualizowanej, na ewentualne zagrożenia dla chorych w dostępności do skutecznego i optymalnego leczenia oraz na możliwości i ograniczenia w leczeniu zaburzeń psychicznych.


Zalecenia Konsultanta Krajowego w dziedzinie Psychiatrii w sprawie udzielania przepustek na okresowe przebywanie pacjentów szpitala psychiatrycznego poza szpitalem


Wspomnienie pośmiertne
Dr n. med. Janusz Jakitowicz (1952–2010)



Jubileuszowa Konferencja w 40-lecie śmierci Antoniego Kępińskiego pt. „Myśląc: Kępiński”




ISSN 0033-2674 (PRINT)

ISSN 2391-5854 (ONLINE)


Inne strony PTP:
Other PTP websites:

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

www.archivespp.pl
www.psychoterapiaptp.pl

Psychiatria Polska
INDEXED IN:
Thomson Reuters Master List
Science Citation Index Expanded
Journal Citation Reports
(Impact Factor 1,010)

Medline/Index Medicus
MNiSW (15 pkt)
Scopus/SCImago
EMBASE/Excerpta Medica
PsycINFO, EBSCO, DOAJ
Index Copernicus (18.59)
Erih Plus, Cochrane Library
CrossRef/DOI

Psychiatria Polska
is an open access journal


We recommend:
Pharmacological Reports



+48  518-330-994
kontakt z Biurem KRW PTP