PL EN
ARTICLE
Deinstytucjonalizacja psychiatrii włoskiej - przebieg i skutki Część II. Skutki deinstytucjonalizacji
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra i Klinika Psychiatryczna Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
 
2
arszawskiego Uniwersytetu Medycznego
 
 
Data nadesłania: 26-05-2014
 
 
Data ostatniej rewizji: 01-07-2014
 
 
Data akceptacji: 07-07-2014
 
 
Data publikacji: 30-04-2015
 
 
Autor do korespondencji
Tadeusz Nasierowski   

Warszawski Uniwersytet Medyczny, ul. Nowowiejska 27, 00-665 Warszawa, Polska
 
 
Psychiatr Pol 2015;49(2):403–412
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Włoski system opieki psychiatrycznej funkcjonuje w oparciu o Ustawę 180 (wł. Legge 180) uchwaloną 13 maja 1978 roku, zwaną także Legge Basaglia od nazwiska twórcy reformy, Franco Basaglii. Nowe prawodawstwo było ogromną zmianą, wprowadzoną w efekcie działań silnego ruchu antypsychiatrycznego. Wprowadzanie reformy i jej skutki stały się przedmiotem licznych analiz w literaturze naukowej, głównie w Wielkiej Brytanii i w USA. Autorzy badań i opracowań dostrzegają liczne sukcesy reformy, szczególnie jej początkowej fazy. Przyczyn częściowej porażki Legge 180 upatrują w jej wadliwej i niepełnej implementacji. Wprowadzenie Legge Basaglia całkowicie zmieniło strukturę opieki psychiatrycznej we Włoszech, ostatecznie przywracając psychiatrię medycynie i szpitalom ogólnym oraz promując model psychiatrii środowiskowej. Deinstytucjonalizacja we Włoszech nie pociągnęła za sobą wzrostu liczby przymusowych hospitalizacji psychiatrycznych, nie spowodowała wzrostu liczby samobójstw w grupie osób chorych psychicznie, ani nie doprowadziła do wzrostu liczby przestępstw przez nie popełnianych. Nie wywołała też masowej transinstytucjonalizacji, w tym przewidywanego przez przeciwników odpływu chorych do sektora prywatnego ani jego rozrostu.
eISSN:2391-5854
ISSN:0033-2674