PL EN
45 – letnie badania katamnestyczne schizofrenii młodzieńczej. Część III: obraz i efekt kliniczny pierwszej hospitalizacji a późniejszy przebieg choroby oraz długoterminowe funkcjonowanie społeczne pacjentów
 
Więcej
Ukryj
1
Oddział Kliniczny Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie
2
Zakład Terapii Rodzin i Psychosomatyki Katedra Psychiatrii Collegium Medicum UJ w Krakowie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Mariusz Ślosarczyk   

Oddział Kliniczny Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie
Data nadesłania: 24-04-2020
Data ostatniej rewizji: 28-06-2020
Data akceptacji: 02-08-2020
Data publikacji online: 30-04-2022
Data publikacji: 30-04-2022
 
Psychiatr Pol 2022;56(2):229–244
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Cel pracy:
W literaturze przedmiotu rzadko spotyka się badania nad predyktorami przebiegu schizofrenii młodzieńczej, zwłaszcza oparte na danych pochodzących z długoterminowych katamnez. W naszej analizie badamy zależności pomiędzy obrazem i efektem klinicznym pierwszej hospitalizacji a wskaźnikami klinicznymi i społecznymi przebiegu choroby.

Metoda:
69 pacjentów hospitalizowanych w wieku średnio 16 lat (punkt 0) z powodu schizofrenii (rediagnozowanej retrospektywnie wg kryteriów ICD-10) i powtórnie zbadanych w 5 lat później (punkt 1 – badanie osobiste dotyczyło 41 osób) zostało po raz kolejny poddanych ocenie pod kątem parametrów klinicznych i społecznych w 45 lat po wyjściowej hospitalizacji (punkt 2 – badanie osobiste dotyczyło 21 osób).

Wyniki:
Obraz kliniczny pierwszego epizodu schizofrenii w zakresie objawów autyzmu, apatii i abulii, objawów rozszczepiennych, formalnych zaburzeń myślenia, objawów katatonicznych, objawów hebefrenicznych, urojeń, omamów oraz sumarycznego nasilenia całej schizofreniczne psychopatologii, a także efekt pierwszej hospitalizacji (mierzony poziomem poprawy, wglądu oraz zdolności relacyjnych) ujawniły liczne i różnorodne korelacje zarówno z obrazem objawowym i klinicznym przebiegiem schizofrenii, jak i odległym funkcjonowaniem społecznym badanych. Zmiennymi o największym znaczeniu rokowniczym okazały się wyjściowy autyzm oraz poziom poprawy klinicznej, wglądu i zdolności do tworzenia relacji mierzone na końcu pierwszej hospitalizacji.

Wnioski:
Objawy negatywne podczas pierwszego epizodu schizofrenii oraz jakość poprawy w obszarach objawów, wglądu chorobowego i zdolności do tworzenia związków osiągniętej podczas pierwszego pobytu szpitalnego okazały się istotnymi czynnikami prognostycznymi w schizofrenii młodzieńczej.

eISSN:2391-5854
ISSN:0033-2674