Czaszkogardlaki są rzadkimi i łagodnymi guzami wewnątrzczaszkowymi okolicy siodła tureckiego. Typowy obraz kliniczny obejmuje ból głowy, zaburzenia widzenia i deficyty endokrynologiczne spowodowane uciskiem sąsiadujących z guzem obszarów mózgu. Psychiatryczna manifestacja kliniczna jest bardzo rzadko spotykana. Przedstawiamy opis przypadku, 59-letniej pacjentki z czaszkogardlakiem wzrastającym nadsiodłowo do komory trzeciej, z obrazem klinicznym zdominowanym przez zmiany zachowania. Z powodu zaburzeń psychicznych, u pacjentki przeprowadzono diagnostykę i pierwsze leczenie operacyjne w innym ośrodku. Do Kliniki Neurochirurgii chora została przyjęta z powodu nawrotu zaburzeń psychiatrycznych związanych z rozrostem guza. Pacjentkę, przy przyjęciu śpiewała pieśni religijne spontanicznie lub jako odpowiedz na zadawane pytania, a diagnostyka neuropsychologiczna wykazała obniżenie napędu oraz uogólnione zaburzenia funkcji poznawczych, przede wszystkim w zakresie pamięci, uwagi i funkcji wykonawczych. Pacjentkę zakwalifikowano do ponownego leczenia operacyjnego. Po wykonaniu subtotalnej resekcji, pacjentkę bez towarzyszących objawów psychiatrycznych wypisano do domu. Po 2 latach, po początkowej poprawie, została ponownie przyjęta z powodu tych samych dolegliwości psychiatrycznych oraz rozrostu guza. Przeprowadzono drugą reoperację, i wypisano pacjentkę w stanie poprawy. Po 2-miesięcznym okresie obserwacji, rodzina pacjentki potwierdziła wycofanie się zaburzeń zachowania. Na podstawie przeglądu literatury oraz własnych obserwacji, podejrzewamy że manifestacja psychiatryczna w przebiegu czaszkogardlaka może być związana z zaburzeniem struktur nadsiodłowych, przede wszystkim podwzgórza, i w takich przypadkach powinno przeprowadzić się resekcję guza do maksymalnie bezpiecznego zakresu.