PL EN
ARTICLE
Wpływ zaburzeń sekrecji hormonów tarczycy na funkcje poznawcze
 
Więcej
Ukryj
1
Klinika Psychiatrii Rozwojowej, Zaburzeń Psychotycznych i Wieku Podeszłego Wydział Lekarski, Gdański Uniwersytet Medyczny
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Jakub Grabowski   

Klinika Psychiatrii Rozwojowej, Zaburzeń Psychotycznych i Wieku Podeszłego, Wydział Lekarski, Gdański Uniwersytet Medyczny
Data nadesłania: 24-02-2019
Data akceptacji: 19-09-2019
Data publikacji online: 30-04-2021
Data publikacji: 30-04-2021
 
Psychiatr Pol 2021;55(2):309–321
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Funkcjonowanie tarczycy ma doniosłe znaczenie dla kształtowania się, dojrzewania i aktywności ośrodkowego układu nerwowego. Związek klinicznych zaburzeń czynności tarczycy z zaburzeniami psychicznymi, w tym z upośledzeniem funkcji poznawczych, wydaje się być dobrze udokumentowany. Nieprawidłowe stężenia hormonów tarczowych mogą prowadzić do pogorszenia procesów kognitywnych poprzez zmiany w neurotransmisji, nasilanie stresu oksydacyjnego, czy też wpływ na przemiany β-amyloidu i metabolizm glukozy w ośrodkowym układzie nerwowym. Wątpliwości dotyczą przede wszystkim subklinicznych form dysfunkcji tarczycy. Według niektórych danych, mają one wykazywać związek ze stanem funkcji poznawczych oraz być jednym z czynników przyśpieszających mechanizmy prowadzące do zwyrodnienia tkanki mózgowej i w konsekwencji do otępienia. Wyniki badań nad korelacją aktywności tarczycy z funkcjami poznawczymi oraz nad ewentualnym korzystnym wpływem suplementacji hormonalnej na procesy kognitywne przynoszą jednak sprzeczne wyniki, co przynajmniej częściowo może wynikać z dużych problemów metodologicznych. Nie należy także wykluczać korelacji odwrotnej, gdzie toczący się proces neurozwyrodnieniowy wpływałby na czynność tarczycy, np. poprzez zmienioną produkcję i wydzielanie tyreoliberyny. Pomimo kilkudziesięciu lat intensywnych badań, wyjaśnienie tego związku jest nadal dalekie od rozstrzygających ustaleń.
eISSN:2391-5854
ISSN:0033-2674