Cel pracy:
Celem pracy była ocena opinii absolwentów kursów przygotowujących do pracy w roli asystentów zdrowienia na temat ukończonego szkolenia. Dodatkowo zebrano informacje o ewentualnej potrzebie dalszego kształcenia tych absolwentów. Ponadto uzyskano dane dotyczące podjęcia pracy w zawodzie asystenta zdrowienia (AZ) przez absolwentów

Metoda:
Zastosowano metodę sondażową, wykorzystując ankietę do samodzielnego wypełnienia. Analizie poddano 48 ankiet

Wyniki:
Treści z ocenianego kursu jako przydatne, w zależności od modułu, uznało od 79,2% do 97,9%. 97,9% ankietowanych widzi potrzebę dalszego kształcenia. 63,8% respondentów podjęło po kursie pracę jako asystent zdrowienia, w tym 40% pracuje w pełnym wymiarze czasu pracy. 83,9% respondentów ocenia pracę z pacjentem jako satysfakcjonującą. 87,1% badanych widzi wysoki sens pracy z pacjentami. 73,3% badanych stwierdziło, że praca w charakterze asystenta zdrowienia spowodowała poprawę ich stanu zdrowia psychicznego. Asystenci zdrowienia dostrzegają u swoich podopiecznych kilka istotnych zmian wynikających z ich pracy. Najważniejsze z nich to większa motywacja do leczenia (79%) oraz planowanie przyszłości i podejmowanie różnych aktywności (72%).

Wnioski:
Wyniki wskazują na zasadność przeprowadzanych kursów i kształcenia asystentów zdrowienia, zarówno na poziomie podstawowym, jak i rozszerzonym. Wprowadzenie asystentów w szeregi zespołów terapeutycznych ma pozytywne znaczenie zarówno dla nich samych, jak i osób, z którymi współpracują, realizując swoje zadania. Konieczne jest pogłębienie badań dotyczących zakresu pracy AZ i ich roli w zespołach terapeutycznych.