Farmakoterapia stosowana w psychiatrii, szczególnie niektóre leki przeciwpsychotyczne (LPP), może zwiększać ryzyko rozwoju zaburzeń metabolicznych. Z tego powodu konieczna jest edukacja lekarzy psychiatrów w zakresie diagnostyki, prewencji i leczenia tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących LPP. Celem artykułu jest przedstawienie drugiej części zaleceń Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (PTP) na temat redukcji ryzyka rozwoju otyłości, cukrzycy i zaburzeń metabolicznych u osób przyjmujących LPP, obejmującej diagnostykę i leczenie farmakologiczne. Artykuł jest uzupełnieniem części 1 zaleceń, która jest poświęcona czynnikom ryzyka rozwoju zaburzeń metabolicznych i interwencjom niefarmakologicznym. Ocenę ryzyka kardiometabolicznego (w tym pomiar masy ciała, obwodu pasa, ciśnienia tętniczego, glikemii, hemoglobiny glikowanej i ocena lipidogramu) należy przeprowadzić przed rozpoczęciem farmakoterapii, a następnie po 6 i 12 tygodniach leczenia oraz co 12 miesięcy. W przypadku wystąpienia przyrostu masy ciała, nieprawidłowości w badaniach diagnostycznych, współwystępowania czynników ryzyka zaburzeń metabolicznych, a także w przypadku rozpoczynania leczenia LPP o wysokim ryzyku wywoływania zaburzeń metabolicznych (np. olanzapiną, klozapiną) należy rozważyć włączenie leczenia metforminą w dawce 1000–2000 mg/dobę, jako najlepiej udokumentowanej, bezpiecznej i taniej metody farmakologicznej prewencji rozwoju zaburzeń metabolicznych. Pacjentom z chorobą otyłościową należy oferować skuteczne leczenie farmakologiczne zgodne z aktualnymi zaleceniami. Dzięki takiemu podejściu do leczenia psychiatrzy mają realny wpływ na poprawę stanu zdrowia metabolicznego pacjentów, obniżając ryzyko powikłań i poprawiając jakość życia osób z zaburzeniami psychicznymi.