Cel pracy:
Ocena wzorców przywiązania i strategii radzenia sobie ze stresem u pacjentek z fenotypami NIH i non-NIH zespołu policystycznych jajników. Dodatkowo, zbadanie korelacji między stylami przywiązania a mechanizmami radzenia sobie ze stresem, a także korelacji między BMI, hirsutyzmem a zmiennymi psychologicznymi.

Metoda:
Do badania włączono 62 pacjentki z fenotypami NIH oraz 32 pacjentki z fenotypami non-NIH. Każda pacjentka przeszła diagnostykę ginekologiczną i endokrynologiczną. Do oceny stylów przywiązania wykorzystano Kwestionariusz Stylów Przywiązania, a do oceny radzenia sobie ze stresem zastosowano kwestionariusz Mini-COPE.

Wyniki:
Wzorzec przywiązania lękowo-ambiwalentnego był bardziej wyraźny u pacjentek z fenotypami „klasycznymi” NIH. Pacjentki z fenotypami NIH rzadziej stosowały takie strategie radzenia sobie ze stresem jak aktywne radzenie, planowanie i akceptacja. Ponadto zaobserwowaliśmy statystyczną tendencję w różnicach w następujących strategiach: zaprzeczanie (p = 0,066), wycofanie behawioralne (p = 0,084) i obwinianie siebie (p = 0,066). W obu fenotypach przywiązanie bezpieczne korelowało pozytywnie z poszukiwaniem wsparcia emocjonalnego, natomiast przywiązanie lękowo-unikające korelowało negatywnie z tym mechanizmem. Z kolei przywiązanie lękowo-ambiwalentne w obu fenotypach korelowało negatywnie z akceptacją i pozytywnie z wycofaniem behawioralnym i obwinianiem siebie. Wzorce przywiązania nie korelowały ani z BMI, ani z nasileniem hirsutyzmu.

Wnioski:
Pacjentki z różnymi fenotypami PCOS różnią się pod względem wzorców przywiązania i strategii radzenia sobie ze stresem. Poszczególne style przywiązania są skorelowane z konkretnymi mechanizmami radzenia sobie ze stresem. Należy stosować spersonalizowane podejście, które uwzględnia heterogeniczność kliniczną PCOS i różnice w funkcjonowaniu psychicznym między pacjentkami z poszczególnymi fenotypami PCOS.